သမက်နဲ့ရတဲ့ယောက္ခမရဲ့ ကိုယ်ဝန်
သမက်နဲ့ရတဲ့ယောက္ခမရဲ့ ကိုယ်ဝန်
မိုးဖွဲဖွဲလေးတွေ ပြတင်းပေါက်မှန်ပေါ်ကို ရိုက်ခတ်နေတဲ့ အသံက ကျွန်မရဲ့ အထီးကျန်ဆန်မှုကို ပိုပြီး သိသာစေတယ်။ အိမ်ရှေ့ခန်းက တီဗီသံသဲ့သဲ့ကို ကြားနေရပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်တွေကတော့ အိမ်ထဲမှာ မရှိတော့ပါဘူး။ တစ်အိမ်တည်းမှာ အတူရှိနေတဲ့ သမက်ဖြစ်သူ သုတရဲ့ ရှိနေခြင်းက ကျွန်မအတွက်တော့ လုံခြုံမှုထက် လေးလံတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုလို ဖြစ်လာခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ကျွန်မရဲ့ သမီးလေး ဖြူဖြူကတော့ နယ်ကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ သွားနေတာ တစ်ပတ်ကျော်ပြီ။ ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ သမက်နဲ့ ယောက္ခမ နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့ ညတွေက ကျွန်မဘဝကို ဒီလောက်အထိ ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။ ကျွန်မဟာ အသက်အရွယ်အရ ရင့်ကျက်သင့်သလောက် ရင့်ကျက်နေပြီဖြစ်တဲ့ မုဆိုးမတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အထီးကျန်ခြင်းရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက တစ်ခါတလေမှာ အသိတရားထက် ပိုပြီး အားကောင်းတတ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ခါးခါးသီးသီး သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒီညက သုတက အရက်နည်းနည်း သောက်ထားခဲ့သလို၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ကလည်း နွေးထွေးမှုကို ဆာလောင်နေခဲ့မိတာ ကျွန်မရဲ့ အကြီးမားဆုံး အပြစ်ပေါ့။
ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို သတိထားမိတဲ့နေ့က ကမ္ဘာပျက်သွားသလိုပဲ။ မနက်ခင်းတိုင်းမှာ ပျို့အန်ချင်စိတ်တွေ၊ အစားအသောက် ပျက်တာတွေက ကျွန်မကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့တယ်။ ရေချိုးခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ပုန်းပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ပေါ်လာတဲ့ မျဉ်းနှစ်ကြောင်းက ကျွန်မရဲ့ သိက္ခာတရားကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်လိုက်သလိုပါပဲ။ "ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ အိမ်မက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်" လို့ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြိမ်ကြိမ် ပြောနေမိပေမဲ့ လက်ထဲက စစ်ဆေးတံလေးကတော့ ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရားကို ပြသနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမလဲ။ ကျွန်မကို အမေရင်းလို ချစ်တဲ့ သမီးလေးကိုလား၊ ဒါမှမဟုတ် သွေးသားဆန္ဒနောက်ကို ပါသွားခဲ့တဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မလား။ သုတကို ဒီအကြောင်း ပြောပြဖို့ ကြိုးစားတိုင်း သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်ရတာက ကျွန်မကို ပိုပြီး နာကျင်စေတယ်။ သူကလည်း အမှားကို သိပေမဲ့ တာဝန်ယူဖို့ထက် ထွက်ပြေးဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲလေ။
သမီးလေး ဖြူဖြူ ပြန်ရောက်လာတဲ့နေ့က ကျွန်မအတွက်တော့ ငရဲခန်းစတင်တဲ့နေ့ပါပဲ။ သူက နယ်ကပြန်လာတော့ ကျွန်မအတွက် လက်ဆောင်တွေ၊ မုန့်တွေ အများကြီး ဝယ်လာခဲ့တယ်။ "မေမေ... ဘာလို့ မျက်နှာမကောင်းတာလဲ၊ နေမကောင်းဘူးလား" လို့ သူက စိုးရိမ်တကြီး မေးတိုင်း ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ ဓားနဲ့ အမွှန်းခံနေရသလိုပဲ။ သုတကတော့ ဖြူဖြူ့ကို မကြည့်ရဲဘဲ ဖုန်းကိုပဲ အသည်းအသန် သုံးနေတတ်တယ်။ ကျွန်မတို့ သုံးယောက် ထမင်းဝိုင်းမှာ အတူထိုင်နေပေမဲ့ ဘယ်သူမှ စကား သေချာမပြောဖြစ်ကြဘူး။ ကျွန်မ ရင်ထဲမှာတော့ "ငါ့သမီးလေးကို ငါ ဘယ်လိုမျက်နှာပြရမလဲ" ဆိုတဲ့ အတွေးကပဲ ကြီးစိုးနေတယ်။ ဖြူဖြူကတော့ ဘာမှမသိရှာဘဲ သူ့ယောင်္ကျားကို အချစ်တွေ ပိုနေတုန်း။ အဲဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရတာက ကျွန်မအတွက်တော့ အဆိပ်သောက်နေရသလိုပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာ ကြီးထွားလာနေတဲ့ အသက်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုကို ဖော်ပြနေတဲ့ သက်သေတစ်ခုလို တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး လေးလံလာခဲ့တယ်။
အမှန်တရားက ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတဲ့အရာမျိုးပါ။ တစ်နေ့မှာတော့ ကျွန်မ ရေချိုးခန်းထဲမှာ မူးလဲသွားခဲ့တယ်။ ဖြူဖြူက ကျွန်မကို ဆေးရုံ အမြန်ပို့ခဲ့ပြီး ဆရာဝန်က စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက် ပြောလိုက်တဲ့ စကားက တစ်အိမ်လုံးကို မီးလောင်ပြင် ဖြစ်သွားစေခဲ့တယ်။ "အန်တီက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာပါ... အသက်အရွယ်အရ နည်းနည်းတော့ ဂရုစိုက်ရမယ်" တဲ့။ အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့ ဖြူဖြူ့ရဲ့ မျက်နှာကို ကျွန်မ အခုထိ မြင်ယောင်နေတုန်းပဲ။ အံ့သြမှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှု၊ ပြီးတော့ နာကျင်မှုတွေက သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အစီအရီ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူ ကျွန်မကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေက "ဘယ်သူနဲ့လဲ" ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို မေးနေသလိုပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ သုတရဲ့ တုန်လှုပ်နေတဲ့ ပုံစံက ဖြူဖြူ့အတွက်တော့ အဖြေတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပုံရတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဖြူဖြူက ဘာမှမပြောဘဲ
နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ နားလည်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားက ပြင်လို့မရတော့တဲ့ အမှားမျိုးဆိုတာ။ ကျွန်မ သမီးလေးကို အရာအားလုံး ပြောပြပြီး သုတကို အပြစ်မတင်ဖို့၊ အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ အမှားဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံပြီး သူတို့အိမ်ထောင်ရေးကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။ ဖြူဖြူက အိမ်ပေါ်က ဆင်းသွားခဲ့သလို၊ သုတကလည်း တာဝန်မယူရဲဘဲ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အမှားကို ပြင်ဆင်ချင်ပေမဲ့ ကျွန်မ ချစ်ရတဲ့သူတွေ အားလုံးက ကျွန်မကို စွန့်ခွာသွားကြပြီ။ ကျွန်မ ဗိုက်ထဲက ကလေးကတော့ လှုပ်ရှားနေတုန်းပဲ။ ဒါဟာ ကျွန်မအတွက်တော့ ကောင်းချီးတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ထာဝရ နောင်တရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုလိုပါပဲ။ ကျွန်မ အခုမှ နားလည်လိုက်ရတာက... အချို့သောအမှားတွေဟာ နောင်တရရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘဲ တစ်ဘဝလုံး ပေးဆပ်ရတတ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။
သင်ခန်းစာ - ခဏတာ သာယာမှုနောက်ကို လိုက်မိခြင်းက ဘဝတစ်ခုလုံး တည်ဆောက်ထားတဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြာကျသွားစေနိုင်ပါတယ်။