"ကာမစိတ်"
အခန်း (၁)
မိုးဖွဲဖွဲကျနေတဲ့ ညနေခင်းတစ်ခုမှာ 'မင်းသန့်' တစ်ယောက် ကော်ဖီဆိုင်လေးထဲမှာ စာဖတ်နေရင်း သူမကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ သူမနာမည်က 'နှင်းနွယ်'။ လှပလွန်းတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က မင်းသန့်ရဲ့ အမျိုးသားဝါသနာကို ချက်ချင်းနိုးကြားစေခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ရိုးရိုးသားသား ချစ်ခင်မှုလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် တပ်မက်တဲ့ 'ကာမစိတ်' လားဆိုတာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝေခွဲမရသေးဘူး။
အခန်း (၂)
နှင်းနွယ်ကလည်း မင်းသန့်ရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို သတိပြုမိတယ်။ သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောဖြစ်ကြရာကနေ ရင်းနှီးမှုက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ နှင်းနွယ်ရဲ့ အကြည့်တွေ၊ သူမရဲ့ အသားချင်းထိတွေ့မိတဲ့ ခဏတာတွေက မင်းသန့်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မီးတောင်တစ်ခုလို ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ကာမစိတ်ဆိုတာ တားမြစ်ထားတဲ့ သစ်သီးတစ်လုံးလိုပဲ စားသုံးကြည့်ဖို့ ခေါ်ဆောင်နေသလိုပေါ့။
အခန်း (၃)
"ငါ ဘာတွေတွေးနေတာလဲ" လို့ မင်းသန့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးမိတယ်။ သူက လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ပေမယ့် နှင်းနွယ်နဲ့ နီးကပ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အသိတရားထက် ခံစားချက်က ရှေ့ပြေးနေတယ်။ အမှောင်ထဲမှာ လင်းလက်နေတဲ့ သူမရဲ့ ပခုံးသားဖြူဖြူတွေကို မြင်ယောင်ရင်း မင်းသန့်တစ်ယောက် တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။
အခန်း (၄)
တစ်ညမှာတော့ နှင်းနွယ်က သူ့အိမ်ကို မင်းသန့်ကို ဖိတ်လိုက်တယ်။ "အိမ်မှာ မီးသီးပျက်နေလို့ လာပြင်ပေးပါလား" ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်က အပေါ်ယံသာဖြစ်မှန်း နှစ်ယောက်စလုံး သိကြတယ်။ အခန်းထဲမှာ အမွှေးနံ့သာနံ့တွေ သင်းနေပြီး နှင်းနွယ်က ပါးလွှာတဲ့ အိမ်နေရင်း ဝတ်စုံလေးနဲ့ မင်းသန့်ကို စောင့်ကြိုနေခဲ့တယ်။
အခန်း (၅)
မီးသီးပြင်ပေးပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား ဝိုင်တစ်ခွက်စီ သောက်ဖြစ်ကြတယ်။ ဝိုင်ရဲ့ အရှိန်နဲ့ ကာမစိတ်ရဲ့ တွန်းအားကြောင့် သူတို့ကြားက နယ်နိမိတ်စည်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်လာတယ်။ မင်းသန့်ရဲ့ လက်တွေက နှင်းနွယ်ရဲ့ ခါးလေးကို ဆွဲဖက်လိုက်တဲ့အခါ သူမကလည်း ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်လာခဲ့တယ်။
အခန်း (၆)
အဲဒီညမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ လူသားတွေရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး စိတ်အလိုကို လိုက်လျောခဲ့ကြတယ်။ စကားလုံးတွေ မလိုတော့တဲ့ အချိန်၊ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ပေါင်းစပ်မှုကသာ အဓိကဖြစ်နေတဲ့ အချိန်ပေါ့။ ကာမစိတ်ဆိုတာ လူတစ်ယောက်ကို အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့စေပြီး သာယာမှုနောက်ကိုပဲ မျက်စိမှိတ် လိုက်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသန့် သိလိုက်ရတယ်။
အခန်း (၇)
နေရောင်ခြည် ဖြာကျလာတဲ့အခါ ညက ရရှိခဲ့တဲ့ သာယာမှုတွေက တိမ်တိုက်တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ မင်းသန့်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နောင်တနဲ့ အရှက်တရားက ဝင်ရောက်လာတယ်။ "ဒါက ချစ်ခြင်းမေတ္တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခဏတာ တပ်မက်မှုလား" ဆိုတဲ့ မေးခွန်းက သူ့ကို နှိပ်စက်နေတယ်။ နှင်းနွယ်ကတော့ အိပ်ပျော်နေဆဲပါ။
အခန်း (၈)
မင်းသန့် သိလိုက်ရတာက နှင်းနွယ်မှာ တခြားသူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်ဆိုတာပဲ။ သူက နှင်းနွယ်အတွက် ခဏတာ အပန်းဖြေစရာ သက်သက်ပဲလား။ ကာမစိတ်ဆိုတာ လူတွေကို လှည့်စားတတ်တဲ့ မှော်အတတ်တစ်ခုလိုပဲ။ ကိုယ့်ကို တန်ဖိုးထားတယ်လို့ ထင်အောင်လုပ်ပြီး အသုံးချခံရတဲ့အခါ ခံစားရတာက ခါးသီးလွန်းတယ်။
အခန်း (၉)
မင်းသန့် နှင်းနွယ်ကို ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် မရခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေးစွမ်းတဲ့ သာယာမှုက မူးယစ်ဆေးတစ်ခုလို သူ့ကို စွဲလမ်းစေခဲ့တယ်။ အလုပ်မှာလည်း အာရုံမရ၊ လူကလည်း နုန်းချိနေတယ်။ ကာမစိတ်ရဲ့ ကျွန်ဖြစ်သွားတဲ့အခါ ဘဝဟာ ဦးတည်ချက်မဲ့သွားတတ်တယ်။
အခန်း (၁၀)
နောက်ဆုံးမှာတော့ နှင်းနွယ်ရဲ့ တရားဝင်ချစ်သူနဲ့ မင်းသန့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ရန်ပွဲတွေ၊ အရှက်ကွဲမှုတွေက လူမှုကွန်ရက်ပေါ်အထိ ရောက်သွားခဲ့တယ်။ ကာမစိတ်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ပါလာတဲ့ အပူမီးတွေက မင်းသန့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်တယ်။
အခန်း (၁၁)
ဆေးရုံခုတင်ပေါ်မှာ မင်းသန့်တစ်ယောက်တည်း ရှိနေတဲ့အချိန် သူ စဉ်းစားမိတယ်။ "ကာမ" ဆိုတာ ခဏတာ စည်းစိမ်ဖြစ်ပေမယ့် "အကျိုးဆက်" ကတော့ တစ်ဘဝစာ နာကျင်မှုဖြစ်နိုင်တယ်။ သူဟာ စိတ်အလိုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။
အခန်း (၁၂)
(၃) နှစ်အကြာမှာ မင်းသန့်ဟာ တည်ငြိမ်တဲ့ ဘဝသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နေပြီ။ သူ သင်ယူခဲ့ရတာကတော့ "စိတ်" ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ရင် "စိတ်" ရဲ့ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရမယ်ဆိုတာပါပဲ။ ကာမစိတ်ဆိုတာ လူတိုင်းမှာ ရှိပေမယ့် အသိတရားနဲ့ မထိန်းချုပ်နိုင်ရင်တော့ ကိုယ်တိုင်မွေးထားတဲ့ မြွေက ကိုယ့်ကို ပြန်ကိုက်သလို ဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။
စာဖတ်သူများသို့ မေးခွန်း - သင်ကော... "အချစ်" နဲ့ "ကာမစိတ်" ရဲ့ ခြားနားချက်ကို ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ? ကိုယ့်ရဲ့ အမြင်လေးတွေကို comment မှာ ရေးပေးခဲ့ပါဦး။ 👇