လောင်းကစားကြောင့် ဘဝပျက်ရသူ
လောင်းကစားကြောင့် ဘဝပျက်ရသူ
နိုးတစ်ဝက် အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မြင်နေရတာက စိမ်းလန်းနေတဲ့ ဘောလုံးကွင်းကြီးတစ်ခုပါပဲ။ ကွင်းထဲမှာ ဘောလုံးတစ်လုံးနောက်ကို အသည်းအသန် လိုက်နေကြတဲ့ လူတွေမဟုတ်ဘဲ ကျွန်မရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ကန်ကျောက်နေကြတဲ့ ဖိနပ်အစုံစုံကို မြင်ယောင်ရင်း လန့်နိုးလာခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ။ အခန်းအပြင်ဘက်က ဆောင်းလေအေးတွေဟာ ပြတင်းပေါက်မှန်ကို တိုးဝှေ့နေပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ ပူလောင်မှုတွေက အရှိန်အဟုန်နဲ့ တောက်လောင်နေဆဲ။ ဘေးနားမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ သူ့မျက်နှာလေးကို ငေးကြည့်မိတော့ ရင်ထဲမှာ နင့်ခနဲ ဖြစ်သွားရပြန်ပါတယ်။ ဒီမျက်နှာလေးဟာ ကျွန်မအတွက်တော့ တစ်ခါတုန်းက လောကနိဗ္ဗာန်ပါပဲ။ ကျွန်မထက် အသက်ငယ်ပေမယ့် ကျွန်မအပေါ် ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေ၊ ကြင်နာမှုတွေဟာ ဘယ်သူနဲ့မှ မလဲနိုင်အောင်ကို ထူးကဲခဲ့တာပါ။ နိုင်ငံရပ်ခြား မြေခြားမှာ အထီးကျန်နေတဲ့ ကျွန်မအတွက် သူဟာ သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်၊ မောင်လေးလည်းဖြစ်၊ အားကိုးရာ ချစ်သူလည်း ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူက အသောက်အစား မရှိဘူး၊ အပေါင်းအသင်း မမက်ဘူး၊ မိန်းမရှုပ်တဲ့ အကျင့်လည်း ဝေးရော။ တစ်နေ့ခင်းလုံး အလုပ်ထဲမှာ ပင်ပန်းသမျှ ကျွန်မအနားမှာပဲ ကပ်ပြီး ကျွန်မပြုံးရင် သူပျော်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကို တဖွဖွပြောတတ်တဲ့သူပါ။ ကျွန်မ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို သူက အမြဲကြိုသိနေတတ်ပြီး ငွေမရှိရင်တောင် အကြွေးတင်ခံပြီး ကျွန်မအတွက် ဖြစ်အောင် ဖန်တီးပေးတတ်တဲ့သူမျိုးပါ။ ကျွန်မဘက်က တစ်ခုခု ပြန်ပေးရင်တောင် သူက မယူချင်ရှာဘူး။ အဲဒီလို ဖြူစင်လွန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ဘောလုံးပွဲ လောင်းကစားဆိုတဲ့ ငရဲမီး တောက်လောင်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မိမှာလဲ။
အခန်း (နှစ်)
ပထမဆုံး သိလိုက်ရတဲ့နေ့က ကျွန်မ ကမ္ဘာပျက်သလို ခံစားခဲ့ရတယ်။ သူ အလုပ်က ပြန်လာတိုင်း ဖုန်းလေးတစ်လုံးနဲ့ အချိန်အကြာကြီး အာရုံစိုက်နေတတ်တာကို ကျွန်မက ဂိမ်းဆော့နေတယ်ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ တစ်နေ့တော့ သူ့ဖုန်းထဲကို ဝင်လာတဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျတွေကို မတော်တဆ ဖတ်မိသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေက အချစ်မက်ဆေ့ခ်ျတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ဂရုစိုက်ဖို့ ပြောတဲ့စာတွေ မဟုတ်ဘူး။ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် လျော်ရမယ်၊ ဘယ်အသင်းက ရှုံးသွားပြီဆိုတဲ့ သွေးအေးအေးနဲ့ ရေးထားတဲ့ ကြွေးမြီစာရင်းတွေပါ။ ကျွန်မ သူ့ကို ငိုပြီး ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ လောင်းကစားကြောင့် ဘဝပျက်သွားတဲ့သူတွေ၊ မိသားစု ပြိုကွဲသွားတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတာကို သာဓကဆောင်ပြီး တားခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက သူ ကျွန်မရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ငိုတယ်။ "နောက်မလုပ်တော့ဘူး... ဒါ နောက်ဆုံးပဲ" လို့ ကတိတွေ အထပ်ထပ်ပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မလည်း သူ့ကို ချစ်လွန်းတော့ ယုံခဲ့မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီယုံကြည်မှုဟာ ကျွန်မကို ကျွန်မ ပြန်သတ်နေတဲ့ ဓားတစ်စင်မှန်း အဲဒီတုန်းက မသိခဲ့ဘူး။ သူက ပြောတုန်းခဏပဲ ငြိမ်တယ်။ ပြီးရင် တိတ်တိတ်လေး ပြန်လုပ်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဝါသနာက ပျော်ရွှင်မှုထက် စွဲလမ်းမှုတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ သူ ရှာသမျှ ပိုက်ဆံတွေဟာ ဘောလုံးပွဲတွေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရုံတင်မကဘဲ အခုဆိုရင် အကြွေးတွေပါ ထပ်တင်လာခဲ့ပြီ။ ကျွန်မ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ နေထိုင်နေရတယ်။ သူ ကျွန်မကို ပြုံးပြနေပေမယ့် အဲဒီအပြုံးနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြွေးပူမိနေမလဲဆိုတာ တွေးမိတိုင်း ကျွန်မ အိပ်မပျော်နိုင်တော့ဘူး။
အခန်း (သုံး)
အချိန်တွေ ကြာလာလေလေ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းကို ရောက်လာလေလေပါပဲ။ သူက ကျွန်မကို ချစ်တာတော့ အမှန်ပဲ။ အခုထိလည်း ကျွန်မ ထိုင်ဆိုထိုင်၊ ထဆိုထပဲ။ ကျွန်မ စိတ်ညစ်မှာစိုးလို့ အရာရာကို လိုက်လျောပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောင်းကစား ကိစ္စတစ်ခုကလွဲရင်ပေါ့။ တစ်ခါတစ်လေ ကျွန်မ ပေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကိုတောင် သူက လောင်းကစားထဲ ထည့်လိုက်တာမျိုး ရှိလာတယ်။ ကျွန်မ မသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက အမှန်တရားကို ဖော်ပြနေတတ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့မှာ လက်ထပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိခဲ့ကြတယ်။ ရှေ့ရေးအတွက် စုဆောင်းထားတာတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီအိပ်မက်တွေဟာ ဖဲထုပ်တစ်ထုပ်လိုပဲ ပြန့်ကျဲကုန်ပါပြီ။ ကျွန်မ သူ့ကို လမ်းခွဲဖို့ စဉ်းစားတိုင်း သူ့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေကို ပြန်မြင်ယောင်ပြီး ခြေလှမ်းတွေ တုန့်သွားခဲ့ရတယ်။ "သူ့လောက် ချစ်ပေးမယ့်သူ နောက်ထပ် ရှိဦးမှာလား" ဆိုတဲ့ အတွေးက ကျွန်မကို နှောင်ဖွဲ့ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း "ယူပြီးရင် သူ့အကြွေးတွေက ငါ့အကြွေးတွေ ဖြစ်လာမှာလား၊ လင်ဆိုးမယား တဖားဖားနဲ့ ဘဝကို ငရဲကျခံရမှာလား" ဆိုတဲ့ ကြောက်စိတ်က ကျွန်မကို ခြောက်လှန့်နေတယ်။ သူက လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက "စွဲလမ်းမှု" ရဲ့ သားကောင် ဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒီ သားကောင်နဲ့အတူ ကျွန်မပါ ဝါးမြိုခံလိုက်ရမှာကို ကျွန်မ သေလုမတတ် ကြောက်မိပါတယ်။
အခန်း (လေး)
ဒီနေ့တော့ အရာအားလုံးရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်သွားမယ့် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူ အိမ်ကို ပြန်လာတာ အရမ်းနောက်ကျခဲ့တယ်။ သူ့မျက်နှာက ဖြူလျော်နေပြီး လက်တွေကလည်း တုန်နေတယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို အတင်းမေးတော့မှ သူ ငိုယိုပြီး ဝန်ခံလာတာက သူ ကျွန်မရဲ့ ပတ်စပို့နဲ့ အလုပ်အကိုင် အထောက်အထားတွေကို အာမခံထားပြီး ငွေတိုးပေးတဲ့သူတွေဆီက ပိုက်ဆံအများကြီး ချေးလိုက်မိတယ်တဲ့။ ကျွန်မ နားထဲမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သလိုပဲ။ "ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ ငါ့ကိုမှ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ" လို့ မေးမိတော့ သူက ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုရင်း ပြောရှာတယ်။ "မင်းအတွက် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ပေးချင်လို့ပါ... အမြတ်ရရင် အကြွေးတွေ ဆပ်ပြီး မင်းကို ဘုရင်မလို ထားချင်လို့ပါ" တဲ့။ ဒါဟာ ကျွန်မအတွက်တော့ အကြီးမားဆုံးသော လှည့်စားမှုပါပဲ။ သူ ကျွန်မကို ချစ်တယ်ဆိုတာကို အကြောင်းပြပြီး ကျွန်မရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာ။ ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ၊ ကျွန်မရဲ့ အနာဂတ်တွေ အားလုံးကို ဘောလုံးကွင်းထဲက မြက်ခင်းတုတွေပေါ်မှာ သူ ပစ်ချလိုက်တာပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မ သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်တော့ဘူး။ အချစ်ဆိုတာ အနစ်နာခံခြင်းလို့ ဆိုကြပေမယ့် အခု ကျွန်မ ခံစားနေရတာက အနစ်နာခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်သတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာပါ။ သူ ကျွန်မကို ဖက်ပြီး တောင်းပန်နေပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကျောက်ရုပ်လို အေးစက်နေခဲ့ပြီ။ ဒီလူဟာ ကျွန်မ ချစ်ရတဲ့သူ မဟုတ်တော့ဘူး၊ သူဟာ လောင်းကစားရဲ့ ကျွန်ဖြစ်နေတဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက်ပဲလို့ ကျွန်မ မြင်ယောင်လာမိတယ်။
အခန်း (ငါး)
နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ချလိုက်ပါပြီ။ ကျွန်မတို့ အတူနေတဲ့ အခန်းလေးထဲကနေ ကျွန်မရဲ့ အိတ်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။ သူကတော့ တံခါးဝမှာ ဒူးထောက်ပြီး ကျွန်မကို မသွားဖို့ ငိုယိုတောင်းပန်နေတုန်းပဲ။ ကျွန်မ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်မိတော့ ရင်ထဲမှာ တစ်စစီ ကျိုးပဲ့သွားသလို ခံစားရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သိလိုက်ပြီ။ ကျွန်မသာ ဒီနေ့ မထွက်သွားရင် တစ်နေ့မှာ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး သေတွင်းထဲ အတူတူ ဆင်းရလိမ့်မယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို ချစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုချစ်ဖို့ သင်ယူရတော့မယ်။ လောင်းကစားဆိုတာ ငွေကိုတင် စားတာမဟုတ်ဘူး၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကျင့်စာရိတ္တ၊ ယုံကြည်မှုနဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုပစ်တာပါ။ သူက ကျွန်မကို ဘယ်လောက်ပဲ ဂရုစိုက်ပါစေ၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ လောင်းကစားက နံပါတ်တစ် ဖြစ်နေသရွေ့ ကျွန်မဟာ အမြဲတမ်း ဒုတိယနေရာမှာပဲ ရှိနေမှာပါ။ ကျွန်မ လမ်းခွဲခဲ့ပါပြီ။ အခုတော့ ကျွန်မ အထီးကျန်နေပေမယ့် စိတ်ကတော့ အေးချမ်းသွားခဲ့ပြီ။ သူ့ဆီက ဖုန်းတွေ၊ မက်ဆေ့ခ်ျတွေ အမြဲဝင်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ပြန်မကြည့်တော့ဘူး။ တချို့သော အချစ်တွေက ဆက်တွဲထားရင် နှစ်ယောက်လုံး နစ်မြုပ်တတ်လို့ လွှတ်ချလိုက်ရတာဟာ အကောင်းဆုံး ကုသခြင်းပါပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ဘဝကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရဦးမယ်။ နာကျင်စရာ သင်ခန်းစာတစ်ခုကနေ ရလိုက်တဲ့ အသိကတော့ "ကိုယ့်ကို ဘယ်လောက်ပဲ ချစ်ပါစေ၊ ကိုယ့်ဘဝကို လောင်းကြေးထပ်တဲ့သူနဲ့တော့ အနာဂတ်ကို အတူတူ မတည်ဆောက်ပါနဲ့" ဆိုတာပါပဲ။
နိဂုံးချုပ် သင်ခန်းစာ -
အချစ်က လူတစ်ယောက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်ဆိုတာ မှန်ပေမယ့်၊ ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်က ပြောင်းလဲချင်စိတ် မရှိသရွေ့တော့ ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ အချစ်ကမှ လောင်းကစားဆိုတဲ့ ဝဲဂယက်ထဲကနေ ဆွဲမထုတ်နိုင်ပါဘူး။ သံယောဇဉ်ကို အရင်းပြုပြီး ကိုယ့်ဘဝကို လောင်းကြေး မထပ်မိပါစေနဲ့။