ယုတ်မာတဲ့ ယျောကာ်း

 မိုးစက်များက ပြတင်းမှန်ကို တဖြောင်းဖြောင်း ရိုက်ခတ်နေကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်အတိကျနေပြီး လေပြင်းများက သစ်ပင်ကြီးများကို အတင်းအဓမ္မ လှုပ်ခါနေကြသည်။ မိုးစက်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ကျုံ့ကျုံ့လေး ထိုင်ရင်း နာရီသံကို နားစွင့်နေမိသည်။ တစ်ချက် တစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားသော မိုးကြိုးသံများက သူမ၏ ရင်ခုန်သံကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။ တံခါးဝမှ သော့သံကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏ ကိုယ်လေး တုန်တက်သွားသည်။ သူ ပြန်လာပြီ။ ဦးခန့်ဇော်၏ ခြေသံက လေးလံလွန်းလှသည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် အရက်နံ့က လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။ သူသည် ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်၍ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး မိုးစက်ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။ ထိုအကြည့်များထဲတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိဘဲ ခါးသီးမှုနှင့် အနိုင်လိုမှုတို့သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ မိုးစက်သည် ခေါင်းငုံ့ထားမိသော်လည်း သူမ၏ ပခုံးလေးများ တုန်ယင်နေသည်ကို သူက သဘောကျနေပုံရသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် မဲ့ပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယနေ့ညသည်လည်း သူမအတွက် ငရဲခန်းတစ်ခု ပြန်လည်စတင်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ညစာစားပွဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက မွန်းကျပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ ဟင်းပန်းကန်ထဲမှ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော ထမင်းများကို မိုးစက် မစားချင်ဘဲ စားနေရသည်။ ဦးခန့်ဇော်က ဇွန်းနှင့် ခက်ရင်းကို ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် တချောက်ချောက် မြည်အောင် ခေါက်နေသည်။ ထိုအသံက မိုးစက်၏ နားစည်ကို အပ်နှင့် ထိုးနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူက ထမင်းကို တစ်လုတ်ဝါးလိုက်ပြီး မိုးစက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဟင်းက ငန်လိုက်တာဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ မိုးစက်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တောင်းပန်စကားကိုသာ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ခက်ခဲစွာ ထုတ်ဖော်လိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုင်ခုံမှ ထလာပြီး မိုးစက်၏ နောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်အေးစက်စက်ကြီးက မိုးစက်၏ လည်ပင်းကို ထိတွေ့လိုက်သောအခါ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်။ သူက သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်၍ မင်းက ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် အမြဲလုပ်တာပဲဟု တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်။ ထိုအသံက ချိုသာသယောင်ရှိသော်လည်း အဆိပ်အတောက်များ ပြည့်နှက်နေမှန်း မိုးစက် ကောင်းကောင်းသိသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က မိုးစက်သည် ယခုကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် တက်ကြွပြီး ပျော်ရွှင်တတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဦးခန့်ဇော်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့စဉ်က သူသည် အလွန်ယဉ်ကျေးပြီး ဂရုစိုက်တတ်သော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ချိုသာသော စကားလုံးများနောက်တွင် ရက်စက်သော စိတ်ဓာတ် ရှိနေမည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိပေ။ လက်ထပ်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်က ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို သူငယ်ချင်းများနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ခိုင်းခဲ့သည်။ မိဘများထံ သွားရောက်ခြင်းကိုလည်း တားမြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ကမ္ဘာလေးသည် ဤအိမ်ကြီးအတွင်း၌သာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် သူမကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ နှိပ်စက်ခဲ့သည်။ မင်းက ငါမရှိရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး ဆိုသော စကားလုံးဖြင့် သူမ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် မိုးစက်သည် ဦးခန့်ဇော်၏ စားပွဲတင်အံဆွဲထဲမှ ဓာတ်ပုံအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုဓာတ်ပုံများထဲတွင် အခြားသော မိန်းကလေးများစွာကို သူနှင့်အတူ တွေ့ရသည်။ သူတို့အားလုံး၏ မျက်ဝန်းများတွင် မိုးစက် ခံစားနေရသော ကြောက်ရွံ့မှုမျိုးကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။ သူမသည် ရင်ထိတ်သွားမိသည်။ သူမသည် ပထမဆုံး သားကောင် မဟုတ်သလို နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်ပုံမရပေ။ သူသည် မိန်းကလေးများ၏ ဘဝကို ဖျက်ဆီးရသည်ကို ဝါသနာပါသော လူယုတ်မာတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုးစက်၏ ရင်ထဲ၌ တော်လှန်လိုစိတ်လေး စတင်၍ အမြစ်တွယ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ဤလှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်နေပြီ။ သို့သော် သူက သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ အိမ်ရှိ အစေခံများပင်လျှင် သူ၏ သူလျှိုများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။

ဦးခန့်ဇော်က မိုးစက်ကို ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ လူအများရှေ့တွင် သူသည် အလွန်ချစ်တတ်သော ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေပြန်သည်။ သူက မိုးစက်၏ ခါးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားပြီး ပြုံးပြနေသည်။ သို့သော် ထိုလက်များက သူမကို နာကျင်စေမှန်း သူမသာ သိသည်။ ဧည့်သည်များက သူတို့ကို ကြည့်ပြီး အားကျနေကြသော်လည်း မိုးစက်၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ငိုကြွေးနေမိသည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို အကူအညီတောင်းချင်သော်လည်း ဦးခန့်ဇော်၏ အကြည့်များက သူမကို တုပ်နှောင်ထားသည်။ မင်း ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြိုးစားရင် ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိတယ်မလားဟု သူက သူမ၏ နားနားတွင် ကပ်၍ သတိပေးသည်။ ထိုညက အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် သူမကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အခန်းထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။ မိုးစက်သည် မှောင်မည်းနေသော အခန်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း သူမ၏ ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။

ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိုးစက်သည် သူ၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများတွင် တရားမဝင်သော အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ မရှိခိုက်တွင် စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဓာတ်ပုံရိုက်ယူထားခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်များ တုန်ယင်နေသော်လည်း စိတ်ကို တင်းထားခဲ့သည်။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ လွတ်မြောက်ရာ လမ်းပဲဟု သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးနေမိသည်။ သို့သော် သူမ၏ အကြံအစည်ကို သူ ရိပ်မိသွားပုံရသည်။ တစ်ညတွင် သူသည် မိုးစက်၏ ဖုန်းကို အတင်းအဓမ္မ လုယူစစ်ဆေးခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် ထိုဓာတ်ပုံများကို အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ မိုးစက်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွားသော်လည်း ငိုကြွေးခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအစား ပြတ်သားမှုများ နေရာယူလာခဲ့သည်။

မိုးစက်သည် အိမ်မှ ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော ညတွင် မိုးက အသည်းအသန် ရွာသွန်းနေသည်။ ဦးခန့်ဇော်က အပြင်သို့ ခရီးထွက်သွားသည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူမ မယုံကြည်ပေ။ သူမသည် အဝတ်အစား အနည်းငယ်နှင့် သိမ်းဆည်းထားသော အထောက်အထားများကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူမ တံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် မီးများ အားလုံး ပိတ်သွားသည်။ မှောင်မည်းနေသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မင်း ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ မိုးစက်ဟု အေးစက်သော အသံကြီးက မှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ ပြန်ရောက်နေပြီ။ သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ရင်း သူမကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက မီးခြစ်ကို ခြစ်လိုက်သောအခါ လင်းလက်သွားသော မီးရောင်အောက်တွင် သူ၏ ရက်စက်သော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

မိုးစက်သည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူက လျင်မြန်စွာပင် သူမ၏ ဆံပင်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ မင်းက ငါ့ဆီကနေ ထွက်ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလားဟု သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ မိုးစက်သည် ရုန်းကန်ရင်း သူ၏ လက်ကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူ နာကျင်သွားသော အခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် အနားရှိ ပန်းအိုးဖြင့် သူ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ မိုးစက်သည် အသက်ကို ဝအောင်ရှူရင်း တံခါးဆီသို့ အပြေးသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံက ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ပင်။ လမ်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ မိုးရေများထဲတွင် သူမ အဆက်မပြတ် ပြေးနေမိသည်။ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ လွတ်မြောက်ရာဆီသို့သာ ဦးတည်နေခဲ့သည်။

နောက်ရက် အနည်းငယ်တွင် ဦးခန့်ဇော်၏ တရားမဝင် လုပ်ငန်းများအားလုံး ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ မိုးစက် ပေးပို့လိုက်သော အထောက်အထားများက ခိုင်မာလွန်းလှသည်။ ရဲများက သူ့ကို လာရောက် ဖမ်းဆီးသောအခါ သူသည် ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာများ အားလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ။ မိုးစက်သည် ရဲစခန်း၏ မှန်နောက်ကွယ်မှနေ၍ လက်ထိပ်ခတ်ခံထားရသော သူ့ကို ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ယခင်ကကဲ့သို့ မာန်မာနများ မရှိတော့ဘဲ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ဒေါသများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။

မိုးစက်သည် မြို့ကလေးတစ်မြို့တွင် ဘဝသစ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဒဏ်ရာများက လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူမသည် ယခင်ကထက် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။ ညနေခင်းတစ်ခုတွင် ကမ်းခြေ၌ လမ်းလျှောက်ရင်း သူမသည် ပင်လယ်ပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ လေပြေအေးလေးက သူမ၏ ဆံနွယ်များကို အသာအယာ တိုက်ခတ်သွားသည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ မရှိတော့ဘဲ ငြိမ်းချမ်းမှုများသာ နေရာယူထားသည်။ လောကတွင် ယုတ်မာသော ယောက်ျားများ ရှိသကဲ့သို့ ထိုယုတ်မာမှုများကို တော်လှန်ရဲသော မိန်းမသားများလည်း ရှိကြောင်း သူမ သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ။

အတိတ်က အိမ်မက်ဆိုးများသည် တစ်ဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ မိုးစက်သည် ယခုအခါ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ။ သူမသည် အခြားသော နှိပ်စက်ခံနေရသည့် အမျိုးသမီးများကို ကူညီပေးသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် ပါဝင်လုပ်ကိုင်နေသည်။ သူမ၏ စကားလုံးများက သူတို့အတွက် ခွန်အား ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဦးခန့်ဇော်သည် ထောင်ထဲတွင် သူ၏ ပြစ်မှုများအတွက် ပေးဆပ်နေရသည်။ သူသည် တစ်ချိန်က သူပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် မိုးစက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နေဝင်ချိန်၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ဖြာကျနေသည်။ မိုးစက်သည် လှပသော ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းချီခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘဝသည် ယခုမှ စတင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုတ်မာမှုများ၏ အဆုံးသတ်တွင် အမှန်တရား၏ အောင်ပွဲက အမြဲရှိနေစမြဲပင်။ သူမသည် လွတ်လပ်သော ငှက်ငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေပြီ။ အတိတ်၏ အမှောင်ထုသည် သူမကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ လွှမ်းမိုးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် ယခုအခါ မိုးစက်များကဲ့သို့ပင် ကြည်လင်အေးမြနေတော့သည်။