“အချစ်ဆိုတာ တကယ်ရှိလား”(စ/ဆုံး)
“အချစ်ဆိုတာ တကယ်ရှိလား”(စ/ဆုံး)
————————————-
ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မောင်ကပွေ့ဖက်ရင်းငိုကြွေးနေတာကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပြန်မြင်နေရသည်။ကျွန်မ မေ မေနဲ့ယောက္မများက ဘေးကနေမောင့်ကိုအားပေးနေကြရင်းအော်ဟစ်ငိုယိုနေကြသည်။
ကျွန်မ မောင့်ကိုပြန်၍သိုင်းဖက်သည်။ မောင်ကမသိလေရော့သလား။မောင်ရယ် မောင့်ကိုမခွဲနိုင်ဘူး။
မောင့်အနားမှာပဲ ဝေ့ကို နေခွင့်ပေးပါနော်မောင်။
*********************************************
တစ်ဦးတည်းသော သမီးဖြစ်တဲ့ ကျွန်မ တက္ကသိုလ်စတက်တက်ခြင်း ရဲရင့်မောင်မောင်ဆိုတဲ့ ကျွန်မအိမ်ထောင်ဖက်အမျိုးသားလေးနဲ့ ဖူးစာဆုံခဲ့ပါတယ်။ဆေးပင်စင်ယူထားတဲ့ ဖေဖေက စောစောစီးစီးအိမ်ထောင်ပြုခဲ့လို့ ကျွန်မကို အရမ်းစိတ်ဆိုးခဲ့တာ။ မေမေကတော့ ကျွန်မကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လာလာတွေ့ရှာပါရဲ့။ မောင့်ရဲ့ မိဘများကလည်း ကျွန်မကို ဝမ်းပန်းတသာကြိုဆိုကြပါတယ်။ဖေဖေစိတ်ဆိုးလို့ သောကရောက်ရတာကလွဲရင်ကျွန်မအရမ်းပျော်ခဲ့ရတာပါ။
မောင်က ကျွန်မကိုအရမ်းချစ်သူပါ။အိမ်ထောင်ရှင်မပီသအောင်အိမ်မှာပဲ သူ့မေမေနဲ့ကူညီခိုင်းပြီးနေစေခဲ့တာပါ။ မောင့်မေမေကလည်းကျွန်မကိုအရမ်းချစ်ပါတယ်။ သားယောကျ်ားလေး၃ယောက်မွေးထားတဲ့မိခင်ဖြစ်ပြီးသမီးမိန်းကလေးမရှိတာကြောင့် သမီးအရင်းလိုချစ်ကြပါတယ်။
“မောင် ဝေလေ မောင့်ရုံးကိုအလည်လိုက်ချင်လို့”
“ဟော ထူးထူးဆန်းဆန်းပါ့လားဝေရဲ့ လိုက်စေဗျာ။ တော်ကြာ တနေကုန်ပျင်းနေလို့ ပြန်ပို့ပါလို့ မပြောနဲ့နော်”
သိပ်ချစ်ရတဲ့ မောင်နဲ့ ဝေတို့ အိမ်ထောင်သက်တောင် ၃နှစ်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ကလေးထိန်းချင်ပါပြီလို့ မောင့်မေမေက ပူဆာလာပြီ။ မောင်ကလည်း ကလေးချီချင်ပြီတဲ့။ ကျွန်မကလေးယူဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ မောင်ပျော်တာပဲမြင်ချင်မိသူပါ။ မောင်သာလျှင် ဝေ့ရဲ့ ကမ္ဘာပါမောင်ရယ်။
“တကယ်ပြောတာလား ဝေ”
” မောင်ကလေးအဖေဖြစ်တော့မှာပေါ့။ မေမေရေ ဝေ့မှာ ဟိုဒင်းရှိနေပြီတဲ့”
တစ်အိမ်လုံးအပျော်တွေကူးစက်ခဲ့ရတဲ့နေ့လေး။ မေမေကိုဖုန်းဆက်ပြောတော့ မေမေ့ရဲ့ဝမ်းသာတုန်ရီနေတဲ့အသံကို ဝေခံစားမိတယ်။ညနေစောင်းတော့ ဖေဖေ့ဆီကဖုန်းဆက်လာတယ်။
“သမီးလေး သမီးလေးက အမေနေရာရောက်တော့မှာဆိုတော့ မိဘမေတ္တာကို ပိုသိပြီးပိုခံစားတတ်တော့မှာပါ။
ဖေဖေနဲ့ မေမေလေ သမီးလေးကိုယ်ဝန်ရှိစတုန်းကတိုင်ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရည်မှန်းချက်တွေ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပျော်လိုက်ကြရတာ။ သမီးလေးကိုဖေဖေစိတ်မဆိုးတော့ပါဘူး။ ဖေဖေနဲ့မေမေဆီအလည်လာခဲ့ပါဦးသမီးလေး” တဲ့။
ကျန်မပျော်လိုက်ရတာရှင်။ ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ဆီအလည်အပတ်သွားနေရင်းကလေးတစ်ယောက်လိုကရုစိုက်ချစ်ခံရတဲ့အတွက်ပိုပျော်ရွှင်ရပါတယ်။ တစ်ပတ်နေတော့မောင်ကပြန်လာခေါ်တယ်လေ ဝေ့ကို သားဖွဆရာမနဲ့တွေ့ပြီး ဆွေးနွေးစေဖို့တဲ့။ ဖေဖေနဲ့ မေမေတို့ဆီ မကြာခန အလည်လာခဲ့ပါတဲ့။
ကျွန်မလေ ဘုရား တရားပိုလုပ်ဖြစ်တယ် ။ မွေးလာမယ့် ရင်သွေးလေး ကျန်းကျန်းမာမာ လှလှပပလေးမွေးဖွားနိုင်ဖို့ကျွန်မတတ်နိုင်တဲ့ဘက်က လုပ်မှဖြစ်မယ်လေ။မောင့်မေမေကဆို ဝေ့ကို အဝတ်လျှော်တာကအစ ဘာမှမလုပ်ခိုင်းတော့ဘူး။ ချော်လဲရင်ကလေးလေးတခုခုဖြစ်မှာစိုးသတဲ့လေ။
ကျွန်မရဲ့ မောင်ကတော့ ကြိုတင်စီမံကိန်းတွေနဲ့။သားကလေးလိုချင်သတဲ့လေ။သားလေးမွေးလာရင် မောင့်လုပ်ငန်းမှာဦးဆောင်စေချင်သတဲ့။မောင့်ရဲ့ညာလက်ရုံးလေးဖြစ်စေချင်သတဲ့။ သားရဲ့ နာမည်ကိုတောင်မောင်ကကြိုတင်စီစဥ်နေလေရဲ့။
“သက်ဦးမောင်မောင်” လို့တဲ့။
ကျွန်မက ဘာလေးမွေးမွေးမောင်ချစ်မယ်မလားလို့မေးတော့မောင်က. ဘာလေးမွေးမွေးချစ်မှာပေါ့တဲ့။ ဒါပေမယ့်မောင်က ယောကျ်ားလေးဖြစ်စေချင်တာတဲ့။ ကျွန်မမှာ ဝတ္တရားတစ်ခုတိုးလာရပါပြီ။ ဘုရားရှိခိုးရင် ယောကျ်ားလေးဖြစ်ပါစေလို့ဆုတောင်းရတာအမောတကောပါပဲ။
ကိုယ်ဝန်ဆောင်တို့လိုက်နာရမယ့်စာအုပ်တွေ မောင်ကအကုန်ပေးဖတ်ပြီး စာအုပ်ထဲကအတိုင်းစားသောက်စေတယ်။မောင့်မေမေကတော့ ကလေးမမွေးခင်စားရတာပဲသမီး စားသာစားတဲ့ အားရှိမယ့်အရာအကုန်စားတဲ့။ ကလေးမွေးပြီးဆင်ခြင်ရမှာဆိုတော့ ခုနေစားထားတဲ့။
ရုံးကနေ အမောတကောအပြေးပြန်ပြန်လာပြီး ဝေ့ဗိုက်ကိုပွတ်သပ်ပေးတတ်တဲ့မောင်ဟာ လောကမှာအကြင်နာဆုံး ဝေ့ကိုအချစ်ဆုံးလို့ ဝေသတ်မှတ်ထားတယ်။မောင်ရယ် ဝေ့ကိုအဲ့လောက်တောင်ချစ်ရသလားကွယ်။
မောင့်နဲ့ဝေတို့ရဲ့ ကမ္ဘာအသစ်ကလေးကိုကြိုဆိုနေကြရတဲ့အချိန်တွေဟာ ခုဆိုရင် ၇ လတောင်ရောက်လာခဲ့ပြီ။
ဒီနေ့ OG သွားပြပြီး သားသားလေးလား မီးမီးလေးလားသိရမယ့်နေ့လေ။
ကျွန်မ ရင်တထိတ်ထိတ်ခုန်နေရပါတယ်။ မောင်ကတော့ ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ဝေ့ကိုစိုက်ကြည့်နေလေရဲ့။
ဆရာမလေးက. “ဒေါ်မြူလင်းဝေ ယောကျ်ားလေး ပါ” လို့ ပြောတာကိုကျွန်မအာရုံမစိုက်နိုင်ဘူး မျက်စိကိုမှိတ်ပြီးဘုရားအာရုံပြုနေတာ။ မောင်က “ဟေးးးးးးမောင့်ဆန္ဒတွေပြည့်ပြီကွ” လို့အော်လိုက်မှကျွန်မသတိပြန်ဝင်လာတယ်။ “သြော် မောင်ပျော်နေလိုက်တာ သားသားလေးသာမွေးရင်ဒီထက်ပိုပျော်နေတော့မှာပဲ။”
အပြန်လမ်းမှာ ဝေ့ဗိုက်ကိုလက်နဲ့ပွတ်သပ်ရင်း သားသားနဲ့စကားပြောတာတဲ့။မောင်တော်တော်ချစ်တတ်တာပဲ။မောင်ဟာ ဝေတို့သားအမိအတွက်အချစ်တတ်ဆုံးလူသားအဖြစ်မှတ်ကျောက်တင်လိုက်တော့မယ်မောင်။
“အား ဗိုက်နာလိုက်တာမောင်ရယ်”
“ဝေ ကလေးလေးမွေးတော့မာနေမယ် မေမေရေ ဆေးရုံသွားဖို့လိုအပ်တာတွေ ထည့်ထားလိုက်နော် သား ကားစီစဥ်လိုက်မယ်”
ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ကိုဖုန်းဆက်ပြောခိုင်းပေမယ့် မောင်က ဝေခံစားနေရတဲ့ဝေဒနါကို ဖေဖေနဲ့မေမေမြင်ရင်စိတ်ထိခိုက်မာစိုးသတဲ့။ ကလေးလေးအပြင်ဘက်ရောက်မှ ဝမ်းပမ်းတသာဖုန်းဆက်ကြမယ်နော်ဝေတဲ့။ ဟုတ်ပါတယ် မောင်ပြောတာလည်းသဘာဝကျတာပဲ။ ဖေဖေကစိုးရိမ်လွန်တတ်သူ။ မေမေက စိတ်ပူရင်ငိုလွန်းသူမို့ ဝေဘာမှစောဒကတက်မနေတော့ဘူးလေ။စိတ်ထဲမှာ သားသားလေး အန္တရာယ်ကင်းစွာနဲ့မွေးဖွားလာဖို့ ဘုရားဂုဏ်တော်ကိုအာရုံထားလိုက်တယ်။
“ခေါင်းမာမနေပါတော့နဲ့ ဝေရယ် ခွဲမွေးလိုက်ပါနော် မောင်လေ ဝေခံစားနေရတဲ့ဝေဒနါကိုမကြည့်ရက်လို့ပါ။”
“ဟင့်အင် သားသားလေးကို ဝေ ရိုးရိုးပဲမွေးမယ်။
ဝေ့ခွန်အားနဲ့ သားသားလေးကို လူ့လောကထဲဆွဲခေါ်မယ်”
ဝေ့ကိုမေမေ မွေးဖွားစဥ်ကလည်းခုလ်ုဝေဒနါကို မေမေခံစားရမှာပဲ။ မေမေ့ရဲ့မွေးကျေးဇူးကို မျက်ဝါးထင်ထင်မြင်ရပြီမို့ ဝေလေ မေမေ့ကို စိတ်ထဲကနေကျေးဇူးတင်ရှိခိုးနေမိတယ်။ ဝေတော်တော်မောနေပြီ။ ချွေးတွေတစ်ကိုယ်လုံးရွဲနစ်နေပေမယ့် ဝေအားအင်တွေက်ုချွေတာခြင်းမရှိခဲ့ပါဘူး။
ရင်ထဲကတော့ စူးနစ်နစ်နဲ့ နာကျင်ခြင်းဝေဒနါကိုထပ်ခါခါခံစားနေရပြန်တယ်။ ဒါပေမယ့် သားသားမျက်နှာမြင်မှဝေအမောပြေမှာမို့ အားမလျော့ပါဘူးမောင်ရယ်။
ဝေ သတိတချက်လွတ်သွားတယ်။ ပြန်ရလာတော့ ဝေ့လက်ကို မေမေကိုင်ထားတယ် ။ မေမေ့မျက်နှာမှာလည်းမျက်ရည်စတွေနဲ့။မေမေဘယ်လိုလုပ်ရောက်လာတာလည်းဟင်။ မေမေ့ကိုမြင်ရတာဝေအားရှိလိုက်တာ။ဝေ့လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး သမီးအားတင်းထားနော် မွေးတော့မယ်တဲ့။
*********************************************
“ဝေ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ နှင်းဆီရောင်စုံတွေ ပျံပျံကြဲလို့ပါလား။
မောင်ကလည်းအနားမှာငိုလို့ ။
ဝေ့ရဲ့အပျိုတုန်းကရိုက်ထားတဲ့အလှဓာတ်ပုံလေးက ဝေ့ခေါင်းရင်းနားမှာပြုံးပြုံးလေး။
” ဝေမသေသေးပါဘူးမောင်ရဲ့။ ”
မောင်ရယ်ဝေမသေသေးပါဘူး ။ ဝေပြောတာကြားလားမောင်ရဲ့။ ဝေလေ မောင်ကြားအောင်ဘယ်လိုပြောရမှာလည်း။ အော်ဟစ်ပြောရလွန်းလို့ မောနေပြီ။ မောင်ကမကြားချင်ဟန်ဆောင်နေရော့သလား။
မေမေ့ကိုပြောပြပေမယ့်မေမေကလည်းမကြား။ ဝေဘယ်လိုလုပ်ရမှာလည်း။ အကုန်လုံးငိုယိုနေကြတာဝေစိတ်မကောင်းဘူး။ ဝေ့ကိုကြည့်ပါဦးမောင်ရဲ့။ဝေပြောတာနားထောင်ပေးပါဦး။
“ဟုတ်ပြီ ဝေ အကြံရပြီ”
မောင့်ရဲ့ဘေးနားမှာထိုင်နေတဲ့ ဝေ့အချစ်တော် ပူစီကိုပြောခိုင်းရမယ်။ ပူစီတစ်ကောင်ပဲဝေ့ကိုကြည့်နေတယ်။ သူပဲဝေတကယ်မသေဘူးဆိုတာသိနေတာဖြစ်မယ်။
ပူစီ့ကိုလက်ကိုင်ပြီးစနောက်နေရင်း မောင်သိသာအောင်ပြရမယ်။
“ခွမ်း”
“ဟော ပူစီ မင်းတော်တော်ဆော့တာပဲ။ ကြွက်ခုတ်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူးကွ။
မင်းသခင်မဓာတ်ပုံကိုမင်းဖျက်စီးလိုက်ပြီ။”
ဝေ့ရဲ့ခေါင်းရင်းမှာထောင်ထားတဲ့ အလှဓာတ်ပုံက်ိုပြေးတိုက်လိုက်တာ မှန်တွေတစ်စစီကွဲသွားလေရဲ့။
“ဟင်း ဘယ်လိုမှလည်း မအောင်မြင်ပါ့လား”
ဝေ့ကိုရေခဲအခေါင်းထဲထည့်ထားကြတာ။
ဝေသေပြီလား။ ဝေကဘာလို့သေတာလည်း။
ဝေကမောင့်ဘေးနားမှာပဲရှိတယ်လေ ။
ဒါဆို ဝေ့ကိုမောင်နဲ့ဝေးရာဆီပို့ကြတော့မှာပေါ့။
ဟင့်အင် ဝေမသွားပါရစေနဲ့ ။ ဝေလေ မောင်နဲ့မခွဲနိုင်ဘူး
ဝေတောင်းပန်ပါတယ် မောင်ရယ် မောင့်ရဲ့အဝေးကိုမပို့ပါနဲ့နော်။
ဝေတကယ်သေဆုံးခဲ့တာပဲ။ ဝေက ကလေးမွေးရင်းနှလုံးရပ်သေရတာတဲ့။
ဒါဆို ဝေ့ရဲ့ သားကလေးရော။
သားလေးအသက်ရှင်သေးရဲ့လား။ ဝေသိချင်တယ်။ဝေရဲ့ အသက်မဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနားမှာ ဝေ့ရဲ့ဆွေမျိုးတွေ အပေါင်းအသင်းတွေ ခင်မင်ရတဲ့ သူတွေ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြလေရဲ့။
ဝေ ဘာလုပ်ရမလည်း။ ဝေချစ်ရတဲ့မောင့်ရဲ့အဝေးမှာ ဝေတစ်ယောက်တည်းနေရတော့မှာပေါ့။
******************************************************************************
ဒီနေ့ ဝေ့ရဲ့ ရက်လည်တဲ့။
ဝေ့ကိုအမျှဝေပြီး ကျွတ်ပါစေ လွတ်ပါစေတဲ့။
ဝေ့နားထဲမှာကြားသားပဲ။
ခုလိုဘဝလေးက မောင့်ကိုခေါ်လို့ပြောလို့မရေပေမယ့် မောင့်ကိုမြင်နေရတယ်လေ။ နောက်ဆိုမမြင်ရတော့ပဲနေတော့မှာ။မောင့်ကိုစိတ်မချဘူး။ ဝေလေ မောင့်ကိုမြင်နေရရင်ကျေနပ်တယ်။ ဝေအတ္တကြီးမိတယ်။
မောင့်ကိုအဝေးကနေမြင်နေရတာ ဝေစိတ်ချတယ်။
ဟုတ်တယ်
ဝေဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ
ဘုန်းဘုန်းတို့ပေးတဲ့ အမျှဝေသံအဆုံး သာဓု သုံးကြိမ် မခေါ်လိုက်ဘူး။ ဝေကြားရပါတယ်။
မျက်ရည်တွေ တသွင်သွင်ကျနေတဲ့ ဝေ့ ကို မောင်တစ်ယောက်မမြင်ဘူးမလား။
ရင်တွေ တဆစ်ဆစ်နာကျင်နေတဲ့ ဝေ့ကို မောင်သိရင်ပွေ့ဖက်ပေးမှာသိနေတယ်။ဖေဖေ့နဲ့ မေမေလည်းအိမ်ပြန်သွားကြပြီ။မောင်ကတော့ အခန်းထဲမှာ ယောင်ချာချာနဲ့ မှိုင်နေလေရဲ့။
ဝေမရှိတဲ့ ကမ္ဘာမှာ မောင်မပျော်ဘူးမလား။မောင်မရှိတဲ့ အမှောင်ကမ္ဘာမှာလည်းဝေနေလို့မပျော်ပါဘူးမောင်။မောင့်ရဲ့အနားမှာနေချင်မိတဲ့ ဝေ့ရဲ့ လွဲမှားနေတဲ့ အတ္တစိတ်ကိုနားလည်ပေးပါ။
ဝေနဲ့မောင်အတူရှိစဥ်က မောင်ရုံးသွားခါနီးတိုင်း အဝတ်အစားလေးတွေ ထုတ်ပြီးသေချာဝတ်ပေးနေကြ။
မောင့်ရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို သပ်သပ်ရပ်ရ်စီရီပေးနေကြ။
မောင့်ရဲ့လက်မောင်းလေးပေါ်ကိုမှေးစက်ရင်းအိပ်နေကြ။
မောင့်ရဲ့အနမ်းတွေနဲ့ ဝေ့ကမ္ဘာလေး သာယာနေကြ။ အခုတော့…………………….။
မောင်ရုံးပြန်တက်ပြီ။ဝေရှိတုန်းကလိုတော့ တက်တက်ကြွကြွပုံစံမမြင်ရ။
ဒါပေမယ့် ရုံးအပြန်ကြရင်မောင့်ရဲ့မူမမှန်တဲ့ အမူအယာတွေကို ဝေမြင်နေရတယ်။ မောင် ဘီယာတွေသောက်တတ်နေပြီလား။
ဝေ့ကိုမေ့နိုင်ဖို့ ဘီယာသောက်တယ်ဆိုရင် မသောက်ပါနဲ့တော့မောင်ရယ်။ ဝေမကြိုက်တဲ့ ဘီယာတွေမောင်သောက်တာမြင်နေရတာ ဝေမခံစားနိုင်လို့ပါ။ ဝေ့ကို မချစ်တော့ဘူးလားမောင်။
*********************************************
အခုဆိုရင် ဝေသေဆုံးခဲ့တာ တစ်နှစ်တောင်ပြည့်ခဲ့ပြီ။
ဝေကသာ မောင့်ကိုချစ်လို့ အနားကမခွာနိုင်တာ။ မောင်ကတော့ပုံမှန်ဖြစ်နေပါပြီ။အိမ်ကိုသူငယ်ချင်းတွေ ပါလာတတ်တယ်။ မောင့်ရုံးက အပေါင်းအသင်းတွေပါ။ အဲ့ဒီအထဲမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်တော့ ဝေသဘောမကျဘူး။
မောင့်ကိုစကားပြောရင် ညုတုတုနဲ့။
သူများနဲ့ပြောတာထက်ပိုချွဲနေသလိုခံစားရတယ်။ မိန်းကလေးချင်းပဲမောင်ရယ်သိတာပေါ့။မောင်ကလည်း အဲ့ဒီမိန်းကလေးကို ရောရောဝင်ဝင်နဲ့အရေးပေးနေလိုက်တာ။ ဝေ ရင်တွေနာရတဲ့နေ့ပါပဲမောင်ရယ်။
*****************************************************
အင်း ဒီပုံအတိုင်းဆိုရင်မောင်တစ်ယောက် ဝေ့ကိုမေ့နေတာသေချာပြီ။ ဝေရှိတုန်းက ဝေမြတ်နိုးတဲ့ ပန်းပင်လေးတွေကို ရေမလောင်းတော့တာတောင်ကြာပြီ။ဝေ့ရဲ့ အဝတ်အစားအသုံးအဆောင်တွေကို အိတ်တစ်ခုထဲသပ်သပ်ထည့်နေတာတွေ့တယ်။ မောင်ဘာတွေလုပ်နေပါလိမ့်။ဝေ့မြတ်နိုးတဲ့ မြန်မာဝတ်စုံလှလှလေးတွေ အထပ်လိုက် အိတ်ထဲထည့်ပြီး သယ်သွားလေရဲ့။
ဝေ့အတွက်ကုသိုလ်လုပ်တာနေမှာပါ။ မရှိဆင်းရဲတဲ့ သူတွေကိုပေးတာပဲ ဝေကျေနပ်နေမှာပါမောင်။
“ဟင်
မောင်အဲဒါဘာလုပ်တာလည်း
ဝေ့ရဲ့အသုံးအဆောင် အဝတ်အစားတွေကို လမ်းမတစ်နေရာမှာ မီးရှို့ဖျက်စီးနေတာ။
မောင့်ဘေးမှာလည်း ဟိုမိန်းကလေး။
မောင်ရယ် မလုပ်ပါနဲ့ ။ ဝေ့ရဲ့အသုံးအဆာင်တွေကိုအဲလိုမလုပ်ပါနဲ့။”
တားပေမယ့်မရတော့ပြီ။
“သြော် မောင်တစ်ကယ်လုပ်ရက်လိုက်တာ
မောင့်ရဲ့ အသစ်စက်စက် မိန်းကလေးက လုပ်ခိုင်းလို့ဝေ့ရဲ့အသုံးအဆောင်တွေ ဖျက်ဆီးပစ်တယ်ပေါ့။
အဲဒီလိုလုပ်ရင် မောင့်ရဲ့မိန်းကလေးကျေနပ်စေမှာပေါ့။
မောင့်ရဲ့မိန်းကလေးကိုဖက်ပြီး မောင်တို့ကြည်နူးနေတဲ့ မြင်ကွင်းကိုမြင်ရတာ ဝေ့ရင်ထဲ ရှားမီးလိုပူရပါတယ်မောင်။
ဝေနဲ့အတူနေခဲ့တဲ့အခန်းကို မောင့်ရဲ့ မိန်းကလေးရောက်လာခဲ့ပြီ။
ဝေ့ကိုမသနားတော့ဘူးလားမောင်။ မောင်ရက်စက်လိုက်တာ။ ဝေ့ကိုမေ့နေရုံမက နောက်ထပ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်တောင်အိမ်ပေါ်ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့မောင်ရယ်။
ဝေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အသုံးအဆောင်တစ်ခုတလေတောင်အခန်းထဲမှာမရှိတော့ပါ့လား။ဝေ့ရဲ့အငွေ့အသက်ကလေးတစ်ခုတောင်မချန်တော့ပါ့လား။ရက်စက်လိုက်တာမောင်ရယ်။အရင်ကဝေ့ကိုအရမ်းချစ်ခဲ့တဲ့မောင်ဆိုတာဘယ်ရောက်သွားပြီလည်း။
မောင့်ကိုချစ်လွန်းလို့ ကြည့်နေမြင်နေရရင်ကျေနပ်ရမယ့်ဝေရယ်ပါမောင်။ မကျွတ်မလွတ်ဘဝနဲ့ မောင့်အနားမှာ စောင့်ကြည့်ပြီး မောင့်ကိုစိတ်မချတဲ့ဝေ့ဘဝကိုမောင်စာနာခြင်းမရှိပါလား။
အချစ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလား
အချစ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလား
အချစ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလား
အော်ဟစ်ပြီး ငိုနေပေမယ့် အဘယ်သူမှမကြားတော့ပြီ။
#မယ်မွှေး
စာကြွင်း/အချစ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလား?
အတ္တစိတ် /စွဲလမ်းစိတ်တွေကြောင့် သာဓုရတဲ့အချိန်မခေါ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဝေတစ်ယောက် သူသိပ်ချစ်ရတဲ့ မောင်က
နောက်ထပ်ချစ်ရမယ့်သူရှိလာချိန်မှာ အချစ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလား လို့ တစ်လောကလုံးကို ဟစ်အော်မေးနေရပြီ။ ဖြေပေးလိုက်ပါဦးနော် ။ အချစ်ဆိုတာ တကယ် ရှိလား။