မွေးစားအဖေရဲ့ ယုတ်မာမှု
မွေးစားအဖေရဲ့ ယုတ်မာမှု
အခန်း (တစ်) — အစပျိုးခြင်း
အိမ်ဟောင်းကြီးရဲ့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ဖုန်နံ့တွေနဲ့ မှိုနံ့တွေက စွဲကပ်နေတယ်။ ကျွန်တော် နံရံမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးဘသစ်ရဲ့ ဓာတ်ပုံကို စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ သူ့မျက်ဝန်းတွေက ကျွန်တော့်ကို အမြဲတမ်း အေးစက်စက်နဲ့ ကြည့်ခဲ့တာ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျွန်တော့်အတွက် သူဟာ ဖခင်တစ်ယောက်ထက် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုရဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူးတစ်ယောက်လိုပဲ။ ကျွန်တော်ဟာ သူ့အတွက် သားတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ အလုပ်အကျွေးပြုရမယ့် အစေခံတစ်ယောက်လို နေခဲ့ရတာ။
အခန်း (နှစ်) — ပတ်သက်မှု
ကျွန်တော့်ကို လမ်းဘေးကနေ ကောက်ယူမွေးစားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အသိက ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း အောက်ကျနောက်ကျ ခံစားချက်ကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဦးဘသစ်က စည်းကမ်းကြီးတယ်။ ရက်စက်တယ်။ ကျွန်တော် မှားတာတစ်ခုခုလုပ်မိတိုင်း သူက ကြိမ်လုံးနဲ့ မရိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ပတ်လောက် စကားမပြောဘဲ နေတတ်တယ်။ အဲဒီ အေးစက်စက် အသံတိတ်ခြင်းတွေက ရိုက်နှက်တာထက် ပိုနာကျင်ရတယ်။ ကျွန်တော် လိုချင်ခဲ့တာက နွေးထွေးတဲ့ ဖက်လှဲတကင်းရှိမှုမျိုး။ ဒါပေမဲ့ သူပေးခဲ့တာကတော့ စာရင်းဇယားတွေ၊ အလုပ်တာဝန်တွေနဲ့ စက်ရုပ်တစ်ယောက်လို ရှင်သန်ရမယ့် ဘဝပဲ။
အခန်း (သုံး) — အချိုးအကွေ့
ကျွန်တော် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်မိခဲ့တယ်။ သူမနာမည်က သော်တာ။ သော်တာက ဆင်းရဲပေမဲ့ စိတ်ထားနူးညံ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဦးဘသစ်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကို သဘောမတူခဲ့ဘူး။ "မင်းမှာ တာဝန်တွေရှိတယ်၊ ဒီလို အဆင့်မရှိတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ မပတ်သက်နဲ့" လို့ သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောခဲ့တယ်။ အဲဒီညကစပြီး ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ သူ့အပေါ်ထားတဲ့ အမုန်းတရားတွေ အမြစ်တွယ်ခဲ့တာပဲ။ သူဟာ ကျွန်တော့်ဘဝကို ချုပ်ကိုင်ထားချင်တဲ့၊ ကျွန်တော့်ပျော်ရွှင်မှုကို ဖျက်ဆီးချင်တဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော် သတ်မှတ်လိုက်တယ်။
အခန်း (လေး) — ပဋိပက္ခများ ရင့်သန်လာခြင်း
ဦးဘသစ်က ကျွန်တော့်ကို သူ့လုပ်ငန်းတွေကနေ ဖယ်ထုတ်လိုက်တယ်။ သော်တာနဲ့ လမ်းခွဲဖို့ ဖိအားပေးတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း မခံချင်စိတ်နဲ့ အိမ်ကနေ ဆင်းခဲ့တယ်။ အိမ်က ဆင်းခါနီးမှာ သူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး "မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်" လို့ တစ်ခွန်းပဲ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို ရွံရှာလွန်းလို့ ပြန်တောင်မကြည့်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် သော်တာနဲ့အတူ ဘဝသစ်ကို တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အရာရာက ထင်သလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။ ဦးဘသစ်က နောက်ကွယ်ကနေ ကျွန်တော့်အလုပ်အကိုင်မှန်သမျှကို လိုက်ပိတ်ပင်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ ဘယ်နေရာမှာ အလုပ်လျှောက်လျှောက် အပယ်ခံရတိုင်း သူ့ကိုပဲ ကျိန်ဆဲနေမိတယ်။
အခန်း (ငါး) — စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲမှု
သုံးနှစ်ကြာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဘဝက ပျက်စီးခြင်းအနားကို ရောက်လာတယ်။ သော်တာကလည်း ဆင်းရဲဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကျွန်တော့်ကို ထားသွားခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော် ဖုန်းဆက်တိုင်း သူမက မကိုင်တော့ဘူး။ "Seen" ဖြစ်နေပေမဲ့ စာမပြန်တဲ့ စာတိုလေးတွေကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် အရူးတစ်ယောက်လို ငိုခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ သတင်းတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်။ ဦးဘသစ် ဆုံးပြီတဲ့။ ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းမှုထက် "သူသေမှပဲ ငါလွတ်လပ်တော့မယ်" ဆိုတဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အတွေးက အရင်ဝင်လာခဲ့တယ်။
အခန်း (ခြောက်) — ပေါက်ကွဲထွက်မှတ်
ကျွန်တော် အိမ်ဟောင်းကြီးကို ပြန်ရောက်တော့ ရှေ့နေတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို စာအိတ်တစ်အိတ် ပေးတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဦးဘသစ်ရဲ့ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းနဲ့ စာချုပ်တချို့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဖတ်ကြည့်ရင်းနဲ့ ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်လာတယ်။ သော်တာက ဦးဘသစ် ပိတ်ပင်လို့ ထွက်သွားတာမဟုတ်ဘဲ၊ တခြားလူတစ်ယောက်နဲ့ ဖောက်ပြန်နေတာကို ဦးဘသစ်က သိခဲ့လို့ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အလုပ်မရတာကလည်း ဦးဘသစ် နှောင့်ယှက်လို့မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မာန်မာနနဲ့ အရည်အချင်းမရှိမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ပိုပြီး နာကျင်ရတာက ဦးဘသစ်ဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရက်သမား ဖခင်အရင်းက လူသတ်ပြီး ထောင်ကျနေချိန်မှာ၊ အဲဒီအမွေဆိုးတွေ ကျွန်တော့်ဆီ မရောက်အောင် သူ့ရဲ့ နာမည်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို သုံးပြီး ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပဲ။ သူက ကျွန်တော့်ကို တင်းကျပ်ခဲ့တာဟာ ကျွန်တော် ဖခင်အရင်းလို လူမိုက်တစ်ယောက် မဖြစ်လာစေဖို့အတွက်ပဲ။
အခန်း (ခုနစ်) — နိဂုံးနှင့် သင်ခန်းစာ
ကျွန်တော် အိမ်ကြီးရဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ကျပြီး အော်ငိုမိတယ်။ "အဖေ... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ" လို့ ဘယ်လောက်ပဲ အော်ပြောပြော၊ ပြန်ထူးမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး။ သူယုတ်မာလို့ ကျွန်တော် သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ လူကြီးဟာ ကျွန်တော့်ဘဝအတွက် သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမုန်းတရားတွေက ကန်းနေခဲ့လို့ သူ့ရဲ့ မေတ္တာအစစ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့ ကျွန်တော့်မှာ ငွေကြေးတွေ၊ အိမ်ကြီးရခိုင်တွေ ရှိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေကို အတူခံစားမယ့်သူ၊ ကျွန်တော့်ကို ဆူပူမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး။ အမှားကို ပြင်ချင်တဲ့အချိန်မှာ ပြင်စရာ လူက မရှိတော့တာဟာ လောကမှာ အဆိုးဆုံး ပြစ်ဒဏ်ပဲ။
သင်ခန်းစာ - လူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး စီရင်ချက်မချခင်၊ အဲဒီအပြုအမူနောက်ကွယ်က စေတနာကို မြင်အောင်ကြည့်ဖို့ ခွန်အားမရှိရင် နောင်တဆိုတာ မင်းရဲ့ ထာဝရအဖော် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။