ညအိပ်ဖော်ဇနီး

 ညအိပ်ဖော်ဇနီး

ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ မိုးရွာသွန်းတဲ့ ညနေခင်းတစ်ခုမှာ အသက် အရွယ် ကိုထက်ဟာ သူ့ရဲ့ ရုံးခန်းထဲမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ထိုင်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက မုန်တိုင်းထန်နေတဲ့ ပင်လယ်ပြင်လိုပါပဲ။ ဇနီးဖြစ်သူ မေနဲ့ သူဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ အမြဲလိုလို စကားများနေကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ သူဟာ ရုံးကပြန်ချိန် နောက်ကျတတ်တယ်။ ဒီနေ့လည်း ထုံးစံအတိုင်း ရုံးကအပြန် လမ်းဘေးက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ခဏဝင်ထိုင်ရင်း အတွေးတွေ နစ်မြောနေမိတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ဘေးက စားပွဲမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ငိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမက အသက် ဝန်းကျင်အရွယ် ချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါ။ ကိုထက်ဟာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး သူမကို ဘာဖြစ်လို့လဲလို့ မေးကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ "ညီမလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ။ တစ်ခုခု အကူအညီလိုရင် ပြောပါ" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။ သူမက ခေါင်းကိုမော့ပြီး မျက်ရည်တွေနဲ့ သူ့ကို ကြည့်တယ်။ "ကျွန်မ ဘဝမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ အားကိုးစရာမရှိတော့ဘူး" လို့ သူမက တိုးတိုးလေး ပြောတယ်။

ကိုထက်ဟာ သူမကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး သူမရဲ့နာကျင်မှုကို နားထောင်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူမက သူ့ကို သူမရဲ့အကြောင်းတွေ ပြောပြတယ်။ သူမနာမည်က ရွှေရည်တဲ့။ မိဘမဲ့တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အဒေါ်ဖြစ်သူနဲ့အတူ နေထိုင်ပေမဲ့ အဒေါ်က သူမကို ဆက်ဆံပုံမကောင်းဘူး။ အလုပ်မှာလည်း အဆင်မပြေဖြစ်နေလို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေတာလို့ ပြောပြတယ်။ ကိုထက်ကလည်း သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းတွေကို ရွှေရည်ကို ပြောပြတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ရဲ့ နာကျင်မှုကို တစ်ယောက်က နားလည်ပေးရင်းနဲ့ ခင်မင်သွားကြတယ်။

ညနက်လာတော့ ကိုထက်က ရွှေရည်ကို သူနဲ့အတူ သူ့အိမ်ကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ပြောတယ်။ ရွှေရည်က အံ့အားသင့်သွားပေမဲ့ ကိုထက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ စိတ်ရင်းကောင်းကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ရွှေရည်က ကိုထက်နဲ့အတူ လိုက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ကိုထက်ရဲ့အိမ်ကို ရောက်တော့ ရွှေရည်ဟာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုထက်က သူမကို စိတ်အေးချမ်းအောင် ထားပေးတယ်။ သူက ရွှေရည်ကို ဧည့်ခန်းမှာ နေဖို့ စီစဉ်ပေးပြီး သူမအတွက် စောင်နဲ့ခေါင်းအုံးကို ယူလာပေးတယ်။ "ဒီမှာ စိတ်အေးလက်အေး နားနေပါ။ ဘာမှ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး" လို့ ကိုထက်က ပြောတယ်။

မနက်မိုးလင်းတော့ မေက အိမ်ကိုပြန်ရောက်လာတယ်။ မေက ရွှေရည်ကို ကိုထက်နဲ့အတူ တွေ့တော့ အံ့အားသင့်ပြီး ဒေါသထွက်သွားတယ်။ "ဒါ ဘယ်သူလဲ! နင် ငါ့ကို ဖောက်ပြန်နေတာလား!" လို့ မေက အော်ဟစ်ပြီး မေးတယ်။ ကိုထက်က မေကို အခြေအနေအမှန်ကို ရှင်းပြတယ်။ ရွှေရည်က မိဘမဲ့ဖြစ်ပြီး အကူအညီလိုလို့ ခေါ်ထားတာပါလို့ ပြောတယ်။ မေက ယုံကြည်ပုံမပေါ်ပေမဲ့ ကိုထက်ကိုတော့ ယုံကြည်ပေးလိုက်တယ်။

ရွှေရည်ကို အိမ်မှာထားဖို့ မေက သဘောတူပေမဲ့ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေ ရှိနေဆဲပဲ။ ရွှေရည်နဲ့ ကိုထက်ကြားမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာကို သူမက စိုးရိမ်နေတယ်။ မေက ရွှေရည်ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိထားနေတယ်။

တစ်နေ့မှာ မေက ရွှေရည်ကို ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ ခိုင်းတယ်။ ရွှေရည်က ဈေးဝယ်သွားနေတုန်း မေက ရွှေရည်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေတယ်။ သူမက ရွှေရည်ရဲ့ ဒိုင်ယာရီစာအုပ်ကို တွေ့သွားပြီး ဖွင့်ဖတ်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒိုင်ယာရီထဲမှာ ရွှေရည်က ကိုထက်ကို သဘောကျနေကြောင်း ရေးထားတာကို မေ တွေ့လိုက်ရတယ်။ မေဟာ ဒေါသတွေ ထွက်လာပြီး ရွှေရည်ကို အိမ်က ချက်ချင်း ထွက်သွားဖို့ ပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ရွှေရည် ဈေးကပြန်ရောက်လာတော့ မေက ဒေါသတကြီးနဲ့ သူမကို စကားပြောတယ်။ "နင် ငါ့ယောက်ျားကို ကြိုက်နေတာ ငါသိတယ်။ နင် ဒီအိမ်က ချက်ချင်း ထွက်သွား!" လို့ မေက အော်ပြောတယ်။ ရွှေရည်က သူမ ဘာမှ မလုပ်ကြောင်း၊ ကိုထက်ကို အစ်ကိုတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားကြောင်း ရှင်းပြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မေက သူမကို မယုံကြည်ဘူး။

ကိုထက် အိမ်ပြန်ရောက်လာတော့ မေနဲ့ ရွှေရည်တို့ စကားများနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက ဘာတွေဖြစ်နေလဲလို့ မေးတော့ မေက ရွှေရည်ရဲ့ ဒိုင်ယာရီထဲက အကြောင်းတွေကို ပြောပြတယ်။ ကိုထက်က ရွှေရည်ကို ဘာပြောချင်လဲလို့ မေးတယ်။ ရွှေရည်က မျက်ရည်တွေနဲ့ "ကျွန်မ တော

      

င်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မကြောင့် အစ်ကိုနဲ့ အစ်မ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမိရင် တောင်းပန်ပါတယ်" လို့ ပြောတယ်။

ကိုထက်က ရွှေရည်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ပေမဲ့ မေရဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်း နားလည်တယ်။ သူက ရွှေရည်ကို ခဏလောက် အပြင်မှာ သွားနေဖို့ ပြောတယ်။ ရွှေရည်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းတယ်။ မေက ရွှေရည်ကို ကြည့်ပြီး နည်းနည်းတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။

ရွှေရည် အိမ်က ထွက်သွားတော့ မေက ကိုထက်ကို "နင် သူ့ကို ဘာလို့ ခေါ်ထားတာလဲ။ နင် ငါ့ကို တကယ်ပဲ ချစ်သေးရဲ့လား" လို့ မေးတယ်။ ကိုထက်က မေကို သူ့ရဲ့အချစ်တွေ မပြောင်းလဲကြောင်း ပြောတယ်။ သူက ရွှေရည်ကို ကူညီချင်ရုံသက်သက်ပဲလို့ ရှင်းပြတယ်။ မေက ကိုထက်ကို ယုံကြည်ပေမဲ့ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ မလုံခြုံမှုတွေ ရှိနေဆဲပဲ။

ရွှေရည် ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကိုထက်နဲ့ မေတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ သူတို့ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပိုပြီး နားလည်ပေးဖို့၊ စိတ်ရှည်ဖို့ သင်ယူကြတယ်။ သူတို့ဟာ အတူတူ အချိန်ပိုပေးပြီး အရင်ကထက် ပိုပြီး ရင်းနှီးလာကြတယ်။

တစ်နေ့မှာ ကိုထက်က မေကို ညစာစားဖို့ ခေါ်သွားတယ်။ သူတို့ဟာ အရင်က အမှတ်တရတွေ ရှိခဲ့တဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကို သွားကြတယ်။ ညစာစားနေတုန်း ကိုထက်က မေကို "ငါ နင့်ကို အရင်ကထက် ပိုချစ်တယ်" လို့ ပြောတယ်။ မေက ပြုံးပြီး "ငါလည်း နင့်ကို ချစ်တယ်" လို့ ပြန်ပြောတယ်။

ရွှေရည်ကတော့ အိမ်ကထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အခက်အခဲတွေ အများကြီး ကြုံတွေ့နေရတယ်။ သူမမှာ နေစရာ အိမ်မရှိသလို အလုပ်လည်း မရှိဘူး။ သူမက လမ်းဘေးမှာ အိပ်ပြီး စားစရာမရှိလို့ ဗိုက်ခေါက်ခတ်နေရတယ်။

တစ်နေ့မှာ ရွှေရည်ဟာ အလုပ်တစ်ခု ရှာဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း လူမိုက်တစ်စုနဲ့ တွေ့တယ်။ သူတို့က ရွှေရည်ကို လှောင်ပြောင်ပြီး သူမကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ရွှေရည်က ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူမိုက်တွေက သူမကို ဖမ်းမိသွားတယ်။

ရွှေရည်ကို လူမိုက်တွေက အနိုင်ကျင့်နေတုန်း ကိုထက်က အဲဒီနေရာကို ရောက်လာတယ်။ သူက ရွှေရည်ကို ကူညီဖို့ ချက်ချင်းပဲ ဝင်ပါလိုက်တယ်။ ကိုထက်က လူမိုက်တွေနဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး ရွှေရည်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုထက်လည်း ဒဏ်ရာတွေ ရသွားတယ်။

ရွှေရည်က ကိုထက်ကို ဆေးရုံကို ခေါ်သွားတယ်။ ဆေးရုံမှာ ကိုထက်ကို ပြုစုပေးနေတုန်း ရွှေရည်ဟာ ကိုထက်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောတယ်။ "အစ်ကို ကျွန်မကို ကယ်တင်လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အစ်ကိုသာ မရှိရင် ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ မသိဘူး" လို့ ရွှေရည်က ပြောတယ်။ ကိုထက်က "ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ ညီမလေးကို ကူညီရတာ ငါ့အတွက် ဝမ်းသာစရာပဲ" လို့ ပြန်ပြောတယ်။

မေက ကိုထက် ဆေးရုံတက်နေတယ်ဆိုတာကို သိတော့ ချက်ချင်းပဲ ဆေးရုံကို လိုက်လာတယ်။ ဆေးရုံမှာ ကိုထက်နဲ့ ရွှေရည်ကို အတူတူ တွေ့တော့ မေဟာ ရွှေရည်ကို အထင်လွဲမိတာကို သိသွားတယ်။ သူမက ရွှေရည်ကို တောင်းပန်ပြီး ရွှေရည်ဟာ စိတ်ရင်းကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာကို နားလည်သွားတယ်။

မေက ရွှေရည်ကို သူမတို့နဲ့အတူ ပြန်နေဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်။ ရွှေရည်က အံ့အားသင့်သွားပြီး မေကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ရွှေရည်ဟာ ကိုထက်နဲ့ မေတို့ရဲ့ အိမ်မှာ ပြန်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ရွှေရည် ပြန်ရောက်လာတော့ ကိုထက်နဲ့ မေတို့ဟာ သူမကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံကြတယ်။ သူတို့ဟာ ရွှေရည်ကို ဂရုစိုက်ပြီး သူမရဲ့ လိုအပ်တာတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်။ ရွှေရည်ကလည်း သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို ပျော်ရွှင်အောင် ကူညီပေးတယ်။

အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကိုထက်၊ မေနဲ့ ရွှေရည်တို့ဟာ မိသားစုဝင်တွေလို ဖြစ်လာကြတယ်။ သူတို့ဟာ အတူတူ ရယ်မောကြ၊ ငိုကြွေးကြ၊ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ ပိုပြီး ခိုင်မာလာပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပိုပြီး ချစ်ခင်လာကြတယ်။

နှစ်တွေ အများကြီး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ကိုထက်နဲ့ မေတို့မှာ သားသမီးတွေ ရလာတယ်။ ရွှေရည်ကလည်း သူတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို ဂရုစိုက်ပေးပြီး သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး အဒေါ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတယ်။ ကိုထက်၊ မေနဲ့ ရွှေရည်တို့ဟာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုဘဝကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်။

တစ်နေ့မှာ ကိုထက်က မေနဲ့ ရွှေရည်ကို ကြည့်ပြီး "ငါတို့ဟာ ကံကောင်းတဲ့သူတွေပဲ။ ငါတို့မှာ အရာရာ ပြည့်စုံနေပြီ" လို့ ပြောတယ်။ မေနဲ့ ရွှေရည်တို့က ပြုံးပြီး ကိုထက်ကို ဖက်လိုက်ကြတယ်။ သူတို့ဟာ အတူတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်သွားကြတယ်။ "ညအိပ်ဖော်ဇနီး" ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝမှာ အဓိပ္ပါယ်အသစ်တစ်ခုကို ဆောင်လာခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပျော်ရွှင်စရာ အဆုံးသတ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြတယ်။