ကျေးဇူးကန်းတဲ့သား

 ကျေးဇူးကန်းတဲ့သား

ဦးဘတင်ဟာ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်လေးတစ်ခုမှာ နေထိုင်တဲ့ အသက် ကျော်အရွယ်ရှိတဲ့ ပင်စင်စားဝန်ထမ်းတစ်ဦးပါ။ ဇနီးဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မေ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက် တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သူ အောင်ကိုနဲ့အတူ နေထိုင်ပါတယ်။ အောင်ကိုကတော့ ပုံဆွဲဝါသနာပါပြီး အလုပ်အကိုင်မတည်မြဲတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ ဦးဘတင်တစ်ယောက် ပင်စင်လစာလေးနဲ့ သားဖြစ်သူကို ရှာဖွေကျွေးမွေးနေရရှာပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ဦးဘတင်တစ်ယောက် ရင်ဘတ်အောင့်လာတာကြောင့် ဆေးခန်းသွားပြရာမှာ နှလုံးရောဂါဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရပါတယ်။ ဆရာဝန်က စိတ်ဖိစီးမှုတွေ လျှော့ဖို့နဲ့ အနားယူဖို့ မှာကြားလိုက်ပါတယ်။

ဦးဘတင် နေမကောင်းဖြစ်နေတာကို အောင်ကို သိသွားတဲ့အခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့အလုပ်အကိုင်ကလည်း မတည်မြဲတာကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူကို ဘယ်လိုကူညီရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားမရဖြစ်နေပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဇော်ဇော်က အောင်ကို့ကို ပန်းချီပြပွဲတစ်ခုအကြောင်း ပြောပြပါတယ်။ အောင်ကို့ရဲ့ ပန်းချီကားတွေကို ပြပွဲမှာပြသပြီး ရောင်းချခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ငွေရနိုင်မယ်လို့ ဇော်ဇော်က အကြံပေးပါတယ်။ အောင်ကိုလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ ပြပွဲအတွက် ပန်းချီကားတွေ စတင်ရေးဆွဲပါတော့တယ်။

အောင်ကိုတစ်ယောက် ပန်းချီကားတွေ ရေးဆွဲနေတဲ့အချိန်မှာ ဦးဘတင်က သားဖြစ်သူကို အားပေးစကားတွေ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဦးဘတင်ရဲ့ ကျန်းမာရေးက တဖြည်းဖြည်း ဆိုးရွားလာပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ဦးဘတင်ဟာ အိမ်မှာတင် သတိလစ်သွားပါတယ်။ အောင်ကိုလည်း ဖခင်ဖြစ်သူကို ဆေးရုံကို အမြန်ဆုံးခေါ်သွားပါတယ်။ ဆရာဝန်က ဦးဘတင်ရဲ့ အခြေအနေက စိုးရိမ်ရတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အောင်ကိုတစ်ယောက် ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် စိတ်ပူပန်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပါဘူး။

ဦးဘတင် ဆေးရုံတက်နေရတဲ့အတွက် အောင်ကိုတစ်ယောက် ပန်းချီပြပွဲအတွက်လည်း အချိန်မပေးနိုင်တော့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဆေးရုံစရိတ်တွေကလည်း များပြားလွန်းတာကြောင့် အောင်ကိုမှာ ငွေကြေးအခက်အခဲတွေ ဖြစ်လာပါတယ်။ အောင်ကိုဟာ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဇော်ဇော်ဆီကနေ ငွေချေးဖို့ စဉ်းစားပေမဲ့ ဇော်ဇော်ကလည်း အဆင်မပြေဖြစ်နေပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အောင်ကိုဟာ သူ့ရဲ့ပန်းချီကားတွေကို ပေါင်ဆိုင်မှာ ပေါင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

အောင်ကိုတစ်ယောက် ပန်းချီကားတွေကို ပေါင်ဆိုင်မှာ ပေါင်ပြီးရလာတဲ့ငွေနဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ဆေးရုံစရိတ်ကို ပေးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆေးရုံစရိတ်က နေ့စဉ်နဲ့အမျှ တက်လာတာကြောင့် အောင်ကိုမှာ ငွေကြေးအခက်အခဲတွေ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ဆေးရုံက ဦးဘတင်ကို အိမ်ပြန်ခွင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အောင်ကိုလည်း ဖခင်ဖြစ်သူကို အိမ်ကို ပြန်ခေါ်လာပြီး အရင်ကထက် ဂရုစိုက်ပြုစုပေးပါတယ်။

ဦးဘတင် အိမ်ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် အောင်ကိုတစ်ယောက် ဖခင်ဖြစ်သူကို အရင်ကထက် ဂရုစိုက်ပြုစုပေးပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ပန်းချီပြပွဲအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပါတယ်။ သူဟာ ဖခင်ဖြစ်သူကို ပြုစုနေရတဲ့အတွက် ပန်းချီကားတွေ ဆက်မရေးဆွဲနိုင်တော့ပါဘူး။ တစ်နေ့မှာတော့ အောင်ကိုဟာ ဖခင်ဖြစ်သူကို အိပ်ရာထဲမှာ ထားခဲ့ပြီး သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဇော်ဇော်နဲ့ သွားတွေ့ပါတယ်။ ဇော်ဇော်က အောင်ကို့ကို ပန်းချီပြပွဲအကြောင်း ထပ်မံပြောပြပါတယ်။

ဇော်ဇော်က အောင်ကို့ကို ပန်းချီပြပွဲမှာ ပါဝင်ပြသဖို့ တိုက်တွန်းပါတယ်။ အောင်ကိုက ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကြောင့် မသွားနိုင်ကြောင်း ပြောပြပါတယ်။ ဇော်ဇော်က အောင်ကို့ကို ကူညီဖို့ ကမ်းလှမ်းပါတယ်။ သူက အောင်ကို့ရဲ့ ဖခင်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ကြောင်း ပြောပါတယ်။ အောင်ကိုဟာ ဇော်ဇော်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံလိုက်ပြီး ပန်းချီပြပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ပါတော့တယ်။

အောင်ကိုဟာ ပန်းချီပြပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန်မှာ ဖခင်ဖြစ်သူကို ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သူဟာ ဇော်ဇော်ကိုပဲ အားကိုးပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို လျစ်လျူရှုထားပါတယ်။ ဦးဘတင်တစ်ယောက် သားဖြစ်သူရဲ့ ဂရုမစိုက်မှုကြောင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သားဖြစ်သူကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။ သူက သားဖြစ်သူရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပဲ တွေးတောနေပါတယ်။

ပန်းချီပြပွဲစတင်တဲ့နေ့မှာ အောင်ကိုရဲ့ ပန်းချီကားတွေဟာ လူကြိုက်များပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပန်းချီကားတွေကို ဝယ်ယူသူတွေလည်း များပြားပါတယ်။ အောင်ကိုတစ်ယောက် ပျော်ရွှင်နေပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို မေ့ထားလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ ပန်းချီပြပွဲမှာ နာမည်ရလာတဲ့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူနေပါတယ်။

အောင်ကိုဟာ ပန်းချီပြပွဲမှာ အောင်မြင်မှုရရှိပြီးနောက် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရလာပါတယ်။ သူဟာ ပိုက်ဆံတွေကို အသုံးအဖြုန်းများပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူး။ သူဟာ ဖခင်ဖြစ်သူကို ဆေးရုံမှာ ထားခဲ့ပြီး သူ့ဘာသာပျော်ပါးနေပါတယ်။ ဦးဘတင်တစ်ယောက် သားဖြစ်သူရဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့အပြုအမူကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ပြီး မျက်ရည်ကျပါတယ်။

ဦးဘတင်ဟာ ဆေးရုံမှာ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ နေထိုင်နေရပါတယ်။ သူဟာ သားဖြစ်သူကို သတိရပေမဲ့ သားဖြစ်သူက သူ့ကို လာမတွေ့ပါဘူး။ တစ်နေ့မှာတော့ ဦးဘတင်ဟာ ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာ လဲနေရင်း သားဖြစ်သူကို သတိရပြီး နှုတ်ဆက်စကား ပြောပါတယ်။ သူက သားဖြစ်သူကို သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ဖို့နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။

အောင်ကိုဟာ ပန်းချီပြပွဲမှာ ရရှိတဲ့ပိုက်ဆံတွေနဲ့ ပျော်ပါးနေတုန်း ဖခင်ဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားကြောင်း ကြားသိလိုက်ရပါတယ်။ သူဟာ ဆေးရုံကို အမြန်ဆုံးသွားပြီး ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အောင်ကိုဟာ ဖခင်ဖြစ်သူကို သတိရပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲပါတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့အပြုအမူအတွက် နောင်တရပြီး မျက်ရည်တွေ ကျပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အောင်ကိုဟာ ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ သင်္ချိုင်းမှာ ကတိတစ်ခုပေးပါတယ်။ သူက ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ကောင်းမွန်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ပြီးတော့ သူဟာ သူ့ရဲ့ကျန်ရှိတဲ့ဘဝကို ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် အကျိုးရှိအောင် အသုံးချသွားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။