အမေ့ရဲ့နောက်လင်ကိုခိုးမိသော သမီး
အမေ့ရဲ့နောက်လင်ကိုခိုးမိသော သမီး
ကျွန်မ နေထိုင်ရတဲ့ အိမ်ကလေးက အမြဲတမ်း ခြောက်ကပ်နေတတ်ပါတယ်။ အဖေ ဆုံးသွားပြီးကတည်းက အမေဟာ ကျွန်မအတွက်ပဲ ရုန်းကန်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က အမေ့ဘဝထဲကို ကိုသန့် ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့တယ်။ အမေ့ထက် ဆယ်နှစ်လောက် ငယ်ပေမဲ့ အမေ့အပေါ် ဂရုစိုက်လွန်းတဲ့ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ကျွန်မ ဝမ်းသာခဲ့မိတာ အမှန်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဝမ်းသာမှုတွေဟာ ကျွန်မဘဝရဲ့ အဆိုးဆုံး ငရဲခန်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။
ကိုသန့်က ချောမောတယ်၊ စကားပြောကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို အမေ့ထက်တောင် ပိုသိနေတတ်တယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ ဒါဟာ ဖခင်သစ်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မှားခဲ့ပါတယ်။ အမေ ဈေးသွားတဲ့အချိန်၊ ဒါမှမဟုတ် အမေ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွေမှာ ကိုသန့်ရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်မအပေါ် ပြောင်းလဲလာတာကို သတိထားမိလာတယ်။ ကျွန်မကလည်း အထီးကျန်နေတဲ့ အရွယ်၊ ချိုသာတဲ့ စကားလုံးတွေနောက်မှာ ယစ်မူးခဲ့မိတယ်။
တစ်ညမှာတော့ အရာအားလုံးက ပြောင်းပြန်လှန်သွားခဲ့တယ်။ အမေ ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ နယ်ကို ခေတ္တသွားရတဲ့ ညမှာပေါ့။ မိုးတွေက သည်းထန်စွာ ရွာနေခဲ့တယ်။ ကိုသန့်က ကျွန်မ အခန်းတံခါးကို ခေါက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီညကစပြီး ကျွန်မဟာ အမေ့ရဲ့ သမီးတင်မကတော့ဘဲ အမေ့ယောက်ျားရဲ့ တိတ်တိတ်ပုန်း ချစ်သူ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ အပြစ်ရှိစိတ်တွေနဲ့ မွန်းကြပ်နေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နွေးထွေးမှုကို ငြင်းဆန်ဖို့ ခွန်အားမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မဟာ ကိုယ့်အမေကို သစ္စာဖောက်နေတဲ့ မိန်းမယုတ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိပေမဲ့လည်း ရုန်းမထွက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။
ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး ရဲတင်းလာတယ်။ အမေ အိမ်မှာ ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာတောင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အကြည့်တွေ၊ လက်ဖျားချင်း ထိတွေ့မှုတွေနဲ့ ကျွန်မတို့ ကစားခဲ့ကြတယ်။ ကိုသန့်က ကျွန်မကို ပြောလေ့ရှိတယ်၊ "နှင်းက အမေ့ထက် ပိုနုပျိုတယ်၊ ကိုယ် နှင်းကိုပဲ တကယ်ချစ်တာ" တဲ့။ အဲဒီစကားလုံး အဆိပ်တွေက ကျွန်မကို ရူးသွပ်စေခဲ့တယ်။ အမေ့ကို ကြည့်ရတာ တစ်ခါတလေ ရင်ထဲမှာ စူးခနဲ နာကျင်ရပေမဲ့ ကိုသန့်ရဲ့ အနမ်းတွေအောက်မှာ အဲဒီနာကျင်မှုတွေက ခေတ္တ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပါတယ်။ အမေကတော့ ဘာမှမသိရှာဘဲ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်အတွက် ဟင်းကောင်းတွေ ချက်ပေးတုန်း၊ ကျွန်မကို ချစ်နေတုန်းပါပဲ။
အခြေအနေတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး ဆိုးရွားလာခဲ့တယ်။ ကိုသန့်က အမေ့ကို အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ ကျွန်မဆီကိုပဲ အချိန်ပြည့် ကပ်နေတော့တယ်။ အမေဟာ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိနေသလိုမျိုး ငိုင်နေတတ်ပေမဲ့ ဘာမှတော့ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။ ကျွန်မကတော့ ကိုသန့်ကို အပိုင်ရဖို့အထိတောင် စိတ်ကူးယဉ်မိလာတယ်။ "အမေနဲ့သာ ကွာရှင်းလိုက်ပါတော့လား" လို့ ကိုသန့်ကို ကျွန်မ တိုးတိုးလေး တောင်းဆိုမိတဲ့အထိ ကျွန်မ အတ္တကြီးခဲ့တယ်။ ကျွန်မဟာ အမေ့ရဲ့ ကျေးဇူးတွေကို မေ့လျော့ပြီး ကိုယ့်သွေးသားဆန္ဒနောက်ကိုပဲ လိုက်ခဲ့မိတယ်။
ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက ကျွန်မ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ရက်စက်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ရက်မှာ အမေဟာ ရုတ်တရက် သတိလစ်လဲကျသွားခဲ့တယ်။ ဆေးရုံရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အမေဟာ ကင်ဆာနောက်ဆုံးအဆင့် ခံစားနေရတာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ မိုးကြိုးပစ်သလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ အမေဟာ သူသေတော့မယ်ဆိုတာကို သိလို့ ကိုသန့်ကို အိမ်ခေါ်လာခဲ့တာ၊ သူ မရှိတော့ရင် ကျွန်မကို စောင့်ရှောက်မယ့်သူ ရှိပါစေတော့ဆိုတဲ့ စေတနာနဲ့ သူ နောက်အိမ်ထောင်ပြုခဲ့တာပါ။ ဒါကို ကျွန်မကတော့ အမေ့ရင်ကို ဓားနဲ့ မွှန်းခဲ့မိပြီ။
အဆိုးဆုံးကတော့ ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာ အသက်လုနေရတဲ့ အမေ့နားကို ကိုသန့် ရောက်မလာခဲ့တာပါပဲ။ ကျွန်မ ဖုန်းဆက်ပေမဲ့ သူ မကိုင်ခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ အမေ စုဆောင်းထားတဲ့ ရွှေထည်တွေနဲ့ ငွေတွေကို ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ သူ ကျွန်မကို ချစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မတို့ သားအမိကို အသုံးချခဲ့တာပါ။ အမေ့ရဲ့ သေခါနီးအချိန်မှာ ကျွန်မဟာ အမေ့လက်ကို ကိုင်ထားရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေမိတယ်။ အမေက အားယူပြီး ကျွန်မလက်ကို ပြန်ညှစ်တယ်၊ ပြီးတော့ တိုးညင်းတဲ့ အသံနဲ့ ပြောခဲ့တယ်... "သမီး... အမေ အားလုံး သိပါတယ်... အမေ့ သမီးလေးကို အမေ ခွင့်လွှတ်ပြီးသားပါ..." တဲ့။
အဲဒီစကားတစ်ခွန်းက ကျွန်မရဲ့ ကမ္ဘာကို ပြိုလဲသွားစေခဲ့တယ်။ အမေဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဖောက်ပြန်မှုကို အစကတည်းက သိနေခဲ့တာလား။ သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ လွှတ်ထားပေးခဲ့တာလဲ။ ကျွန်မရဲ့ အမှားတွေကို သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ ပြုံးပြနေခဲ့တာလဲ။ အမေဟာ ကျွန်မအပေါ် ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့်ပဲ သူမရဲ့ သိက္ခာကိုရော၊ နာကျင်မှုတွေကိုရော မြိုသိပ်ထားခဲ့တာပါ။ ကျွန်မဟာ ကိုယ်ချစ်တဲ့လူကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသလို၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကျွန်မကို အချစ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အမေ့ကိုလည်း ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် သတ်ခဲ့သလို ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။ အမေ ဆုံးသွားတဲ့နေ့ကစပြီး ကျွန်မဟာ လူသေတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အမေ့ရဲ့ အခန်းထဲမှာ ကျန်ရစ်တဲ့ အမေ့အနံ့အသက်တွေကို ရှူရှိုက်ရင်း ကျွန်မရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုအတွက် တစ်သက်လုံး နောင်တငရဲမှာ လောင်မြိုက်နေရတော့မှာပါ။
ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ အတ္တကို ရှေ့တန်းတင်မိတဲ့အခါ ရလာတဲ့ ရလဒ်ဟာ ကိုယ်တိုင်လည်း ပျက်စီးသလို၊ ကိုယ့်ကို တကယ်ချစ်တဲ့သူကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ တန်ဖိုးထားရမယ့်အရာကို ဖျက်ဆီးမိတဲ့အခါ ရလာတဲ့ ဆုလာဘ်ဟာ နောင်တဆိုတဲ့ ငရဲသက်သက်ပါပဲ။