မိန်းမပျက် မိထွေး
မိန်းမပျက် မိထွေး
သဇင့်ဘဝက အေးချမ်းတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုပါ။ ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးလင်းထက်က မြို့ရဲ့ နာမည်ကြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်မြတ်သီက သမီးလေးအပေါ် အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ ချစ်ခင်ကြင်နာတတ်သူပါ။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာက ရက်စက်လွန်းပါတယ်။ သဇင် အသက် နှစ်အရွယ် တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ မိခင်ဖြစ်သူဟာ ရုတ်တရက် နှလုံးရောဂါနဲ့ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။
အိမ်ကြီးက ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ပြီး ဦးလင်းထက်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတွေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ သဇင်ကတော့ ညဘက်တွေဆို အမေ့ပုံလေးကိုကြည့်ပြီး တိတ်တိတ်လေး ငိုရတာက အမောပါပဲ။ ဖခင်ဖြစ်သူ စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်အောင် သဇင် အတတ်နိုင်ဆုံး ပြုစုပေးခဲ့ပေမဲ့၊ ဖခင်ရဲ့ အထီးကျန်ဆန်မှုတွေကိုတော့ သူမ မကုစားပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအထီးကျန်မှုကပဲ သူတို့သားအဖနှစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝထဲကို ဆိုးရွားတဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဝင်ရောက်လာဖို့ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။
မိခင်ကွယ်လွန်ပြီး တစ်နှစ်ကျော်အကြာမှာတော့ ဦးလင်းထက်က အိမ်ကို ဧည့်သည်တစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ သူမ နာမည်က "စန္ဒီ"။ အသက်အားဖြင့် နှစ်ဝန်းကျင်လောက်သာရှိသေးပြီး ချောမောလှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပါ။ ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုကနေ လာပေမဲ့ သူမရဲ့ အဝတ်အစား၊ အပြင်အဆင်တွေက အထက်တန်းလွှာတစ်ယောက်လိုပါပဲ။
"ဒါ သမီးရဲ့ အမေအသစ်ပဲ သဇင်... ဖေ့ဘဝအတွက် အဖော်ရအောင် စန္ဒီ့ကို လက်ထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ" လို့ ဖခင်က ပြောလိုက်တဲ့အခါ သဇင့်ရင်ထဲမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလိုပါပဲ။ စန္ဒီက သဇင့်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအပြုံးတွေအောက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်တွေကို သဇင် ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဖခင်ရှေ့မှာတော့ စန္ဒီက သဇင့်ကို သမီးအရင်းတစ်ယောက်လို ချစ်ပြ၊ ဂရုစိုက်ပြနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေဟာ ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်ဆိုတာ သဇင် မကြာခင်မှာပဲ သိလာရပါတယ်။
ဦးလင်းထက် ရုံးသွားပြီဆိုတာနဲ့ အိမ်ကြီးထဲမှာ စန္ဒီ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က ပေါ်လာပါတော့တယ်။ အိမ်အကူတွေကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုတတ်သလို၊ သဇင့်ကိုလည်း မျက်မုန်းကျိုးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်တတ်လာတယ်။
တစ်နေ့တော့ သဇင့်အမေရဲ့ အခန်းထဲကို စန္ဒီ ဝင်သွားပြီး အမေတန်ဖိုးထားတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အမှိုက်ပုံထဲ ပစ်ချဖို့ လုပ်နေတာကို သဇင် မြင်သွားခဲ့တယ်။
"အန်တီ! အဲဒါ သမီးအမေရဲ့ ပစ္စည်း၊ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ" လို့ သဇင် ဒေါသတကြီး မေးလိုက်တဲ့အခါ စန္ဒီက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း "နင့်အမေက သေသွားပြီလေ သဇင်ရဲ့။ အခု ဒီအိမ်ရဲ့ သခင်မက ငါပဲ။ ငါမကြိုက်တဲ့အရာမှန်သမျှ ဒီအိမ်မှာ မရှိရဘူး" လို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း တုံ့ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ ဖခင်ပြန်လာတဲ့အခါမှာတော့ စန္ဒီဟာ မျက်ရည်ခံထိုးပြီး သဇင်က သူမကို နှင်ချနေပါတယ်ဆိုပြီး အပြစ်တင်ပါတော့တယ်။ အချစ်ကို မျက်ကန်းဖြစ်နေတဲ့ ဦးလင်းထက်က သဇင့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့ပါတယ်။
စန္ဒီ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဦးလင်းထက်ရဲ့ မေတ္တာမဟုတ်ဘဲ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေဆိုတာကို သဇင် ရိပ်မိလာတယ်။ တစ်ညနေမှာ သဇင် ကျောင်းကအပြန် အိမ်နောက်ဖေး ဥယျာဉ်ထဲမှာ စန္ဒီ ဖုန်းပြောနေတာကို မတော်တဆ ကြားသွားခဲ့တယ်။
"စိတ်ချပါ ကိုမင်းခန့်ရယ်... အဲဒီအဘိုးကြီးက ကျွန်မပြောသမျှ ယုံနေတာ။ နောက်ထပ် ခြောက်လလောက်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံး ကျွန်မနာမည်ပေါက် ဖြစ်စေရမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် သူ့ကို အဝေးဆုံးကို လွှင့်ပစ်ပြီး ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက် အေးဆေး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေလို့ရပြီပေါ့"
သဇင်က ဒီအကြောင်းတွေကို ဖခင်ကို ပြောပြဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စန္ဒီက သဇင်ထက် တစ်ပန်းသာသွားခဲ့တယ်။ စန္ဒီဟာ သူမရဲ့ တန်ဖိုးကြီး စိန်လည်ဆွဲကို သဇင့်ရဲ့ အခန်းထဲမှာ ဝှက်ထားပြီး ဖခင်ရှေ့မှာ ပစ္စည်းပျောက်တယ်ဆိုပြီး ရှာခိုင်းခဲ့ပါတယ်။
သဇင့်အခန်းထဲက စိန်လည်ဆွဲထွက်လာတဲ့အခါ ဦးလင်းထက် မျက်နှာကြီး နီရဲသွားခဲ့တယ်။
"သမီး... မင်း ဘာလို့ ဒီလောက် အောက်တန်းကျတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ရတာလဲ!" လို့ အော်ဟစ်ပြီး သဇင့်ပါးကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ပါတယ်။ "ဖေဖေ... သမီးမယူဘူး၊ သူလုပ်ထားတာ၊ သူ ဖေဖေ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို လိုချင်လို့ အကွက်ဆင်နေတာ" လို့ ရှင်းပြပေမဲ့၊ စန္ဒီကတော့ ငိုယိုပြီး "သမီးလေးက ကျွန်မကို မုန်းလို့ ဒီလိုလုပ်တာပါရှင်" ဆိုပြီး သရုပ်ဆောင်ပြခဲ့တယ်။ ဦးလင်းထက်က သဇင့်ကို အခန်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်။
အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ ဦးလင်းထက်ရဲ့ ကျန်းမာရေးဟာ သိသိသာသာ ဆိုးရွားလာခဲ့ပါတယ်။ အရင်က သန်စွမ်းတဲ့ ဖခင်ဟာ အခုတော့ အိပ်ရာထဲကနေတောင် မထနိုင်တော့ပါဘူး။ သဇင်က ဖခင်ကို သွားကြည့်ချင်ပေမဲ့ စန္ဒီက အိမ်အကူတွေကို အစောင့်ချထားပြီး သဇင့်ကို အနားမကပ်ခိုင်းပါဘူး။
စန္ဒီ တိုက်နေတဲ့ ဆေးတွေက ဖခင်ကို ပိုပြီး အားနည်းစေတယ်ဆိုတာ သဇင် ရိပ်မိလာတယ်။ ညဘက်တွေမှာ စန္ဒီက အပြင်ကနေ ဆေးပြားတချို့ကို ယူလာပြီး ဖခင်ရဲ့ သောက်ဆေးဘူးထဲကို လဲလှယ်ထည့်နေတာကို အိမ်အကူဟောင်းကြီး ဒေါ်အေးကနေတစ်ဆင့် သဇင် သိလိုက်ရတယ်။ စန္ဒီဟာ ဖခင်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အဆိပ်ခတ်ပြီး သတ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဦးလင်းထက် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာတော့ စန္ဒီဟာ ရှေ့နေတစ်ယောက်ကို အိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီရှေ့နေဟာ စန္ဒီ့ရဲ့ တိတ်တိတ်ပုန်းရည်းစား မင်းခန့်နဲ့ အချိတ်အဆက်ရှိတဲ့ လူလိမ်ရှေ့နေတစ်ယောက်ပါ။
သူတို့ဟာ ဦးလင်းထက်ရဲ့ ကုမ္ပဏီရှယ်ယာတွေ၊ အိမ်ခြံမြေ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံးကို စန္ဒီ့နာမည်အောက်ကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ သဘောတူစာချုပ်တွေ ယူလာခဲ့ပါတယ်။ "ရှင့်သမီး သဇင်က ရှင့်ကို ဂရုမစိုက်ဘူးလေ၊ ကျွန်မပဲ ရှင့်ကို ပြုစုနေတာ... ဒီစာချုပ်လေးကို လက်မှတ်ထိုးပေးပါ" ဆိုပြီး မူးဝေနေတဲ့ ဦးလင်းထက်ကို အတင်းအကျပ် လက်မှတ်ထိုးခိုင်းဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။
သဇင် ငြိမ်နေလို့ မရတော့ပါဘူး။ သူမရဲ့ ဖခင်အသက်အန္တရာယ်နဲ့ မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကယ်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ စန္ဒီနဲ့ ရှေ့နေတို့ အောက်ထပ်မှာ စကားများနေချိန်၊ သဇင်ဟာ ဒေါ်အေးရဲ့ အကူအညီနဲ့ အခန်းထဲကနေ ခိုးထွက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူမ စန္ဒီ့အခန်းထဲကို ဝင်ပြီး ဖခင်ကို တိုက်နေတဲ့ အဆိပ်ဆေးပြားတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် စန္ဒီ့ရဲ့ ဖုန်းထဲကနေ မင်းခန့်နဲ့ အသံသွင်းထားတဲ့ စကားပြောဆိုမှု တွေကိုပါ သူမရဲ့ ဖုန်းထဲကို ကူးယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအသံဖိုင်ထဲမှာ ဖခင်ကို ဘယ်လိုဆေးခတ်နေကြောင်းနဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဘယ်လိုခွဲဝေယူကြမယ့်အကြောင်း အတိအလင်း ပါဝင်နေပါတယ်။
သက်သေတွေရလို့ အခန်းပြင်အထွက်မှာပဲ စန္ဒီနဲ့ ပက်ပင်းတိုးပါတော့တယ်။
"နင် ငါ့အခန်းထဲမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ!" စန္ဒီက ဒေါသတကြီး အော်ရင်း သဇင့်ဖုန်းကို လုဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။
"ရှင့်ရဲ့ ယုတ်မာမှုတွေအားလုံးကို ကျွန်မ သိသွားပြီ။ ဒီသက်သေတွေနဲ့ ရှင့်ကို ရဲလက်အပ်မယ်!" လို့ သဇင်က ပြန်အော်လိုက်တယ်။
စန္ဒီက သဇင့်ကို တွန်းလှဲလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကြပါတော့တယ်။ စန္ဒီက သဇင့်ကို လည်ပင်းညှစ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သဇင်က အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်ပြီး စန္ဒီ့ကို တွန်းထုတ်ကာ အောက်ထပ်ကို ပြေးဆင်းသွားခဲ့ပါတယ်။
အောက်ထပ်ကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အိမ်တံခါးဝမှာ မင်းခန့် ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ စန္ဒီက အပေါ်ထပ်ကနေ "အဲဒီကောင်မလေးကို ဖမ်းထား! သူ့ဆီမှာ ငါတို့အကြောင်းတွေ သက်သေပါသွားပြီ" လို့ အော်ပြောလိုက်ပါတယ်။ မင်းခန့်က သဇင့်ကို ဖမ်းချုပ်ဖို့ ပြေးလာခဲ့တယ်။
ဒီအချိန်မှာပဲ အိမ်အကူဟောင်းကြီး ဒေါ်အေးက ခြံထဲကနေ အမြန်ပြေးဝင်လာပြီး မင်းခန့်ကို တံမြက်စည်းရိုးနဲ့ ရိုက်ချလိုက်ပါတယ်။ "ပြေး... သမီးလေး ပြေးတော့!" လို့ ဒေါ်အေးက အော်ပြောလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သဇင် တစ်ယောက် ခြံပြင်ကို အသက်လုပြီး ပြေးထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူမ ချက်ချင်းပဲ မိသားစုဆရာဝန် ဒေါက်တာကျော်စွာနဲ့ ရဲစခန်းကို ဖုန်းဆက် အကြောင်းကြားလိုက်ပါတယ်။
မိနစ် ခန့်အကြာမှာတော့ ရဲကားတွေနဲ့အတူ သဇင်၊ ဒေါက်တာကျော်စွာတို့ အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ စန္ဒီနဲ့ မင်းခန့်တို့က ဦးလင်းထက်ရဲ့ လက်မကိုယူပြီး စာချုပ်ပေါ်မှာ အတင်းအကျပ် လက်ဗွေနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားနေဆဲပါ။
ရဲတွေက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်ပါတယ်။ ဒေါက်တာကျော်စွာက စန္ဒီတိုက်နေတဲ့ ဆေးတွေကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး "ဒါဟာ နှလုံးကို နှေးကွေးစေပြီး တဖြည်းဖြည်း သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ဝါးတွေပဲ" လို့ အတည်ပြုပေးခဲ့ပါတယ်။ သဇင် ဖွင့်ပြလိုက်တဲ့ အသံဖိုင်တွေကြောင့် စန္ဒီနဲ့ မင်းခန့်တို့ရဲ့ ငြင်းမရတဲ့ ယုတ်မာမှုတွေ အားလုံး အလင်းပြောင်ပြောင်မှာ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။
စန္ဒီနဲ့ မင်းခန့်တို့ လူလိမ်လူညာ၊ လူသတ်ရန်ကြံစည်မှုတွေနဲ့ ထောင်ဒဏ် အပြင်းအထန် ကျခံလိုက်ရပါတယ်။ ဦးလင်းထက်ကတော့ ဆေးရုံမှာ တစ်လခန့် သေချာကုသမှုခံယူပြီးနောက် ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပါတယ်။
ဆေးရုံက ဆင်းတဲ့နေ့မှာ ဦးလင်းထက်ဟာ သဇင့်ကို ဖက်ပြီး မျက်ရည်တွေကျကာ တောင်းပန်ခဲ့ပါတယ်။ "ဖေဖေ မှားသွားပါတယ် သမီးရယ်... အပြင်ပန်းလှပြီး အတွင်းစိတ်ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမပျက်တစ်ယောက်ကို ယုံကြည်မိလို့ ဖေ့သမီးလေးကို နာကျင်စေခဲ့မိပြီ"။
သဇင်က ဖခင်ရဲ့ မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပေးရင်း ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ "အခု ဖေဖေ အမှန်တရားကို သိသွားပြီပဲ... သမီးတို့ သားအဖနှစ်ယောက်တည်း အရင်လို အေးအေးချမ်းချမ်း ပြန်နေကြတာပေါ့ ဖေဖေ"
အိမ်ကြီးထဲမှာတော့ အတိတ်က အမှောင်ထုတွေ လွင့်စင်သွားပြီး၊ သားအဖနှစ်ယောက်ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေနဲ့အတူ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်သစ်က နွေးထွေးစွာ ဖြာကျနေပါတော့တယ်။