"လူတစ်ယောက်ကို ထပ်ချစ်မိဖို့ ကြာဦးမှာလား"
မြို့ပြ၏ မီးရောင်စုံအောက်တွင် လူအများက အချစ်ကို အလောတကြီး ရှာဖွေနေကြသော်လည်း ကျွန်တော့်အတွက်မူ အချစ်ဆိုသည်မှာ အချိန်အခါထက် ‘ထိုက်တန်မှု’ ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်ဟု ခံယူထားမိသည်။ အတိတ်၏ သင်ခန်းစာများက ကျွန်တော့်ကို နှလုံးသားသက်သက်ထက် ဦးနှောက်နှင့် ယှဉ်တွဲစဉ်းစားတတ်သော ရင့်ကျက်မှုကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ကိန်းဂဏန်းများဖြင့် တွက်ချက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၊ အပြုအမူနှင့် အပြန်အလှန် လေးစားမှု (Mutual Respect) ရှိမရှိဆိုသည်ကို ပိုမိုအလေးထားကြည့်မြင်လာခဲ့သည်။ စိတ်ချင်းမတိုက်ဆိုင်ဘဲ အတင်းအကျပ် ဖြည့်တွေးပေးရမည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးကို ရှောင်လွှဲကာ၊ မိမိ၏ စိတ်ချမ်းသာမှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုကို နားလည်သူနှင့်သာ ဘဝကို ရှေ့ဆက်လိုသော ဆန္ဒမှာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မြို့၏ မြူနှင်းအနည်းငယ်ဝေနေသော ဆောင်းဦးနံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ကျွန်တော် (မင်းထက်) နှင့် သူမ (သျှင်မြတ်) တို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာသည် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသည့် စာကြည့်တိုက်ဟောင်းလေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ စာအုပ်နံ့သင်းပျံ့နေသော ထိုလေထုထဲတွင် သျှင်မြတ်၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။ သူမသည် လှပလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပါဝင်နေသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုနှင့် သူတစ်ပါးအပေါ် ထားရှိသည့် အလေးအနက်ထားသော အကြည့်များကြောင့် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသော အမှတ်အသားတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရသည်။
ကျွန်တော်တို့ စတင်စကားပြောဖြစ်သည့်အခါ သူမ၏ စကားလုံးအသုံးအနှုန်းများမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသလို၊ သူတစ်ပါးကို အသိအမှတ်ပြု တန်ဖိုးထားတတ်သည့် ပုံစံမှာ သိသာထင်ရှားနေသည်။ "ဘယ်လိုဆက်ဆံသလဲ (How you treat me)" ဆိုသည့် အချက်ကို အမြဲဦးစားပေးတတ်သော ကျွန်တော့်အတွက် သူမ၏ အပြောအဆိုတိုင်းမှာ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်ကို စကားပြောရာတွင် ဖြစ်စေ၊ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို ဆက်ဆံရာတွင်ဖြစ်စေ အောက်ကျနောက်ကျမရှိဘဲ လေးစားမှုရှိစွာ ပြုမူတတ်သူဖြစ်သည်။ ထိုအမူအကျင့်လေးများကပင် ကျွန်တော့်၏ ပိတ်ထားသော နှလုံးသားတံခါးကို အသာအယာ ခေါက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
ကျွန်တော်သည် ဘဝကို အပြုသဘောဆောင်သော Positive အတွေးများဖြင့်သာ ဖြတ်သန်းသူဖြစ်သဖြင့် မိမိအနီးအနားရှိသူများကိုလည်း ထိုစွမ်းအင်များသာ ဖြန့်ကျက်ပေးလိုသူဖြစ်သည်။ သျှင်မြတ်နှင့် နီးစပ်လာချိန်တွင် ကျွန်တော်ပေးသမျှသော နားလည်မှုနှင့် အပြုသဘောဆောင်သည့် တုံ့ပြန်မှုများကို သူမကလည်း ထပ်တူညီသော စေတနာများဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုတွင် တစ်ဖက်သတ် ပေးဆပ်နေရခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ အပြန်အလှန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အနေအထားမျိုးမှာ ကျွန်တော်ရှာဖွေနေသည့် ‘ကီးကိုက်ခြင်း’ ပင် ဖြစ်သည်။ သူမဆီမှ ရရှိသော Negative ကင်းစင်သည့် စွမ်းအင်များက ကျွန်တော့်ကို သူမအနားတွင် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ ရှိစေခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင် သူမ၏ အတိတ်က နာကျင်စရာ အချို့ကို သူမက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြခဲ့သည်။ လူအချို့က အတိတ်ကို အပြစ်တင်စရာအဖြစ် ကြည့်ကောင်းကြည့်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျွန်တော့်အတွက်မူ သူမ၏ ယနေ့ဖြစ်တည်မှု (Present Being) ကသာ အဓိကဖြစ်သည်။ သူမ၏ အတိတ်တွင် ဘာတွေပဲ ဖြစ်ခဲ့ပါစေ၊ ယခုလက်ရှိတွင် ကျွန်တော့်အပေါ် ထားရှိသည့် သူမ၏ လေးစားမှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုများကသာ အရာရာကို ဆုံးဖြတ်ပေးသွားမည်ဖြစ်သည်။ “She deserves to be my love” ဟူသော အတွေးမှာ ကျွန်တော့်ဦးနှောက်က ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီးနောက် နှလုံးသားက အတည်ပြုလိုက်သည့် အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ဝုန်းဒိုင်းကြဲ အချစ်ဇာတ်လမ်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသည့် မြစ်ရေပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။ ရုပ်ရည်ကို အခြေခံ၍ ချစ်မိခြင်းထက် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မည်သို့ပြုမူဆက်ဆံကြသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ ချစ်မြတ်နိုးမိခြင်းမှာ ပို၍ ခိုင်မြဲသည်ကို ကျွန်တော် သိမြင်လာရသည်။ သူမ၏ ဖြစ်တည်မှုကို သူမဖြစ်နေသည့်အတွက်ကြောင့်ကိုပင် ကျွန်တော် ကျေကျေနပ်နပ် ချစ်မိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဦးနှောက်ဖြင့် ရွေးချယ်ပြီး နှလုံးသားဖြင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်လိုက်သော စစ်မှန်သည့် အချစ်မျိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။
နေ့ရက်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သျှင်မြတ်နှင့် ကျွန်တော်ကြားတွင် ပြောစရာမလိုသော နားလည်မှုများ တည်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျွန်တော် စိတ်ညစ်နေချိန်တွင် သူမက အတင်းအကျပ် မမေးမြန်းဘဲ ဘေးနားတွင် တိတ်တဆိတ် ရှိပေးတတ်ခြင်း၊ ကျွန်တော့်၏ ဝါသနာများကို လေးစားစွာ အားပေးခြင်းတို့မှာ စစ်မှန်သော Mutual Respect ကို လက်တွေ့ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သောအခါမှ အောက်ကျနောက်ကျ ဖြစ်အောင် မပြုမူခဲ့သလို၊ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကိုလည်း အစဉ်အမြဲ ထိန်းသိမ်းတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုဂုဏ်သိက္ခာနှင့် စာနာစိတ်တို့က ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မည်သည့်ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းနှင့်မျှ မလဲနိုင်သော ရတနာတစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။
မည်သည့်ဆက်ဆံရေးတွင်မဆို အခက်အခဲဟူသည် ရှိစမြဲပင်။ ကျွန်တော်တို့ကြားတွင်လည်း အမြင်မတူမှုအချို့ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအခါမျိုးတွင် သူမက Negative အပြုအမူများဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒေါသကို ဦးစားမပေးဘဲ အကျိုးအကြောင်းနှင့် နားဝင်အောင် ပြောဆိုတတ်သောကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကြားက ပြဿနာတိုင်းမှာ ပိုမိုနားလည်မှု ရရှိစေမည့် လှေကားထစ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ကျွန်တော့်အတွက် သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်စေသော အမူအကျင့်များ ရှိနေခဲ့လျှင် ကျွန်တော်သည် စောစီးစွာ ခွာသွားမိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ ကောင်းကွက်များက ကျွန်တော့်ကို ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ဆွဲဆောင်ထားခဲ့သည်။
အချစ်ဆိုသည်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ခြင်းထက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တန်ဖိုးထားခြင်းက ပို၍ အရေးကြီးကြောင်း ကျွန်တော် ပိုမိုနားလည်လာရသည်။ သျှင်မြတ်သည် ကျွန်တော့်ဘဝထဲသို့ ရောက်လာခြင်းက ကျွန်တော့်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ သူမနှင့် ရှိနေချိန်တိုင်းတွင် ကျွန်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုမိုလေးစားလာမိပြီး၊ ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုရှာဖွေတွေ့ရှိလာရသည်။ ကျွန်တော်တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အပေါ်ယံ အလှအပထက် အတွင်းစိတ်၏ သန့်စင်မှုအပေါ်တွင်သာ အခြေခံ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် တစ်ခါက တွေးဖူးခဲ့သည့် ‘လူတစ်ယောက်ကို ထပ်ချစ်မိဖို့ ကြာဦးမှာလား’ ဆိုသည့် မေးခွန်းအတွက် ယခုအခါ အဖြေရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အချိန်မည်မျှကြာသည်က အဓိကမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိနှင့် ထိုက်တန်သူနှင့် ဆုံတွေ့ဖို့ကသာ အဓိကဖြစ်သည်။ သျှင်မြတ်ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ချစ်ခွင့်ရခြင်းမှာ ကျွန်တော့်ဘဝအတွက် နောင်တကင်းသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အပြောအဆို၊ အပြုအမူနှင့် စိတ်နေစိတ်ထားတိုင်းမှာ ကျွန်တော့်နှလုံးသားအတွက် အကောင်းဆုံး ဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
တစ်ညနေခင်းတွင် မြစ်ကမ်းနား၌ လမ်းလျှောက်နေရင်း ကျွန်တော် သူမ၏ လက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်တော် သိလိုက်ရသည်မှာ သူမသည် ကျွန်တော့်အတွက် ရိုးရိုးချစ်သူထက် ပိုသော၊ ဘဝခရီးကို အတူတူ လျှောက်လှမ်းမည့် အဖော်မွန်ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကိုပင်။ ကျွန်တော်၏ ဦးနှောက်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ‘ထိုက်တန်မှု’ မှာ ယခုအခါ နှလုံးသား၏ ‘အချစ်’ အဖြစ်သို့ အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်အပေါ် ထားရှိသည့် မေတ္တာနှင့် လေးစားမှုများအတွက် ကျွန်တော်သည်လည်း ထပ်တူညီသော သစ္စာတရားများဖြင့်သာ တုံ့ပြန်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နိဂုံး - အဆုံးသတ်တွင်မူ အချစ်ဆိုသည်မှာ ကံကြမ္မာက ဖန်တီးပေးသည့် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုထက်၊ မိမိကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တန်ဖိုးထားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သျှင်မြတ်၏ အနားတွင် ရှိနေရခြင်းသည် ကျွန်တော့်အတွက် အနွေးထွေးဆုံးသော ခိုလှုံရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အတိတ်၊ သူမ၏ ဖြစ်တည်မှု အားလုံးကို ကျွန်တော် ချစ်မြတ်နိုးစွာ လက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ “မင်းဟာ ငါ့အချစ်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့သူပါ” ဟု သူမ၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်ချိန်တွင် သျှင်မြတ်၏ မျက်နှာထက်၌ ပေါ်လာသော အပြုံးလေးက ကျွန်တော့်ကမ္ဘာကို ပိုမိုတောက်ပသွားစေခဲ့သည်။ ကျွန်တော်တို့၏ ချစ်ခြင်းမှာ ဦးနှောက်နှင့် နှလုံးသား ပေါင်းစပ်ထားသည့် ရင့်ကျက်ခိုင်မာသော ခရီးတစ်ခုအဖြစ် ထာဝရ တည်ရှိနေတော့မည် ဖြစ်သည်။