ဖောက်ပြန်တဲ့ မိန်းမ
အခန်း (၁) အခြေတည်ခြင်း
ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ ကောင်းကင်ဟာ မေတ္တာဆိုတဲ့ အရောင်တွေနဲ့ပဲ လှပခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ မေသင် အိမ်ထောင်ကျတာ ငါးနှစ်ရှိပြီ။ သူမဟာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဇနီးကောင်းတစ်ယောက်ထက် ပိုခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီမှာ ရာထူးတိုးဖို့ ကြိုးစားနေရတဲ့ အချိန်တွေ၊ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရတဲ့ အခါတွေမှာ သူမဟာ အမြဲတမ်း ဘေးနားမှာ ကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့ ရှိနေတတ်သူပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်လေးဟာ သေးငယ်ပေမဲ့ နွေးထွေးခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် သူမကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ အဲဒီယုံကြည်မှုကပဲ ကျွန်တော့်ကို မျက်ကန်းတစ်ယောက် ဖြစ်စေခဲ့တာကို အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး။
အခန်း (၂) သံယောဇဉ်
မေသင်က စကားနည်းသူပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်ကို အားပေးတယ်။ ကျွန်တော်က ဆောက်လုပ်ရေးအင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် ပရောဂျက်အသစ်တွေ ရဖို့ နေ့မနား ညမနား ကြိုးစားရတယ်။ တစ်ခါတလေ ပင်ပန်းလွန်းလို့ အိပ်ပျော်သွားရင် သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုံစံထုတ်စက် (Laptop) လေးကို ပိတ်ပေးပြီး စောင်လေး ခြုံပေးတတ်တယ်။ ကျွန်တော် သူမကို ချစ်လွန်းလို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ဆုံး မိန်းမဖြစ်စေရမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကတိပေးခဲ့မိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်မှ မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။
အခန်း (၃) အချိုးအကွေ့
ပြောင်းလဲမှုတွေက တစ်စစနဲ့ စလာတယ်။ ပထမဆုံး သတိထားမိတာက ဖုန်းပါ။ မေသင်ဟာ အရင်က ဖုန်းကို ဘယ်နေရာချချ ပစ်ထားတတ်သူ။ အခုတော့ သူမဖုန်းကို စကားဝှက်ခံထားပြီး ရေချိုးခန်းထဲအထိ ယူသွားတတ်လာတယ်။ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်မှာ ဖုန်းသံတုန်ခါတာကို ကျွန်တော် ကြားပေမဲ့ သူမကတော့ အိပ်ချင်ဟန်ဆောင်နေတတ်တယ်။ ကျွန်တော် မေးမိရင်လည်း သူငယ်ချင်းတွေ ဂရုထဲမှာ စကားပြောနေကြတာပါလို့ပဲ အေးအေးဆေးဆေး ဖြေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကျွန်တော့်ကို တည့်တည့်မကြည့်တော့ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ သံသယဆိုတဲ့ အဆိပ်ပင်က အမြစ်တွယ်လာခဲ့တယ်။
အခန်း (၄) ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာတဲ့ ပဋိပက္ခ
အလုပ်မှာလည်း ကျွန်တော် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ အကြီးဆုံး ပရောဂျက်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ မြို့ပြစီမံကိန်း ဒီဇိုင်းတွေကို ကျွန်တော် အသည်းအသန် ဆွဲနေရချိန်မှာ အိမ်က အခြေအနေက ပိုဆိုးလာတယ်။ မေသင်က အပြင်သွားတာတွေ များလာတယ်။ ဘယ်သွားတာလဲ မေးရင် ဈေးဝယ်ထွက်တာ၊ သူငယ်ချင်းနဲ့ တွေ့တာပဲ ပြောတယ်။ တစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်တော် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူမနောက်ကို တိတ်တိတ်လေး လိုက်ခဲ့မိတယ်။ သူမဟာ မြို့ပြင်က ဟိုတယ်လေးတစ်ခုထဲကို အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ အတူတူ ဝင်သွားတာကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရတယ်။ ခြေထောက်တွေ ခိုင်တိုင်အောင် ရပ်မရတော့ဘူး။ ကမ္ဘာကြီးက ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားသလိုပဲ။ အဲဒီညက ကျွန်တော် အိမ်ပြန်မလာဖြစ်ခဲ့ဘူး။
အခန်း (၅) စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲမှု
နောက်တစ်နေ့ ကုမ္ပဏီရောက်တော့ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ အဆိုးဆုံးသတင်းက စောင့်ကြိုနေတယ်။ ကျွန်တော် လနဲ့ချီပြီး ကြိုးစားထားတဲ့ ပရောဂျက်ဒီဇိုင်းတွေက ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီဆီကို ရောက်သွားပြီတဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ Laptop ထဲက အချက်အလက်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ခိုးယူပြီး ရောင်းစားလိုက်တာ။ သူဌေးက ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်မှုဖောက်ဖျက်မှုနဲ့ အလုပ်က ထုတ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အလုပ်လည်း မရှိတော့ဘူး၊ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း မရှိတော့ဘူး။ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မေသင်က ဘာမှမဖြစ်သလို ထိုင်နေတယ်။ ကျွန်တော် သူမကို ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်မိတယ်။ မင်း ဟိုတယ်မှာ ဘယ်သူနဲ့ တွေ့တာလဲ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ သစ္စာဖောက်တာလဲလို့ အော်ဟစ်မိတယ်။
အခန်း (၆) အဆုံးစွန် အမှတ်
မေသင်က ငိုမနေဘူး။ သူမက အေးစက်စက် အကြည့်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီး ဝန်ခံတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ သူမ ဖောက်ပြန်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ Twist က အဲဒီမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမ တွေ့နေတဲ့သူက ကျွန်တော့်ပြိုင်ဘက်ကုမ္ပဏီက လူဖြစ်နေတာ။ ကျွန်တော့်ကို သစ္စာဖောက်ရုံတင်မကဘဲ ကျွန်တော့်ဘဝရဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်တဲ့ အလုပ်ကိုပါ သူမက ဖျက်ဆီးခဲ့တာပါ။ သူမမှာ လောင်းကစားအကြွေးတွေ အများကြီးရှိနေပြီး အဲဒီအကြွေးတွေကို ဆပ်ဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပရောဂျက်လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရောင်းစားခဲ့တာဖြစ်သလို၊ အဲဒီလူနဲ့လည်း ပတ်သက်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် ချစ်ခဲ့တဲ့၊ ယုံကြည်ခဲ့တဲ့ မိန်းမက ကျွန်တော့်ကို ငွေနဲ့လဲပြီး သတ်လိုက်တာပဲ။
အခန်း (၇) နိဂုံးနှင့် သင်ခန်းစာ
အခုတော့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။ အိမ်ကိုလည်း အကြွေးတွေကြောင့် အသိမ်းခံလိုက်ရပြီ။ မေသင်ကတော့ သူမရလိုက်တဲ့ ငွေတွေနဲ့အတူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ကျွန်တော်ဟာ လမ်းဘေးက ခုံတန်းလေးတစ်ခုပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း မိုးဖွဲဖွဲအောက်မှာ အတိတ်ကို ပြန်တွေးနေမိတယ်။ သစ္စာရှိခြင်းဆိုတာ တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်နေရင် အဲဒါဟာ ကိုယ့်လည်ပင်းကို ကိုယ်တိုင် ကြိုးကွင်းစွပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ကျွန်တော် သူမကို ချစ်ခဲ့တဲ့ အချစ်တွေက ကျွန်တော့်ကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်ပြီ။ ဘဝဆိုတာ ပြန်စဖို့ ကြိုးစားလို့ ရနိုင်ပေမဲ့၊ ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ ယုံကြည်မှုကတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်ဆက်လို့ မရနိုင်တော့တဲ့ ဖန်ကွဲစတွေလိုပါပဲ။
သင်ခန်းစာ - အချစ်ထက် ယုံကြည်မှုကို ပိုတန်ဖိုးထားပါ။ ယုံကြည်မှု ပျက်စီးသွားတဲ့နေ့ဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ် သေဆုံးသွားတဲ့နေ့ပါပဲ။