ဘာလုပ်ပေးပြီးပြီလဲ
------------------------
“ခုခေတ်လူငယ်တွေ ပျက်စီးနေကြပြီဗျာ”
ကျွန်တော် ထိုသို့စကားပြောမှုမျိုးကို လက်မခံပါ။ ကျွန်တော်က ထိုသို့ပြောသူတွေနှင့် ကြုံလာလျှင်
“ခင်ဗျား သူတို့အတွက် ဘာလုပ်ပေးပြီးပြီလဲ” ဟူ၍ ပြန်မေးချင်ပါသည်။
သစ်ပင်တစ်ပင် ညှိုးနွမ်းနေလျှင် အသိဉာဏ်ရှိသော ဥယျာဉ်မှူးဆိုပါက သစ်ပင်ကို အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။ မြေဆီလွှာကို စစ်ဆေးမည်၊ ရေအလုံအလောက် ရ၊ မရ စစ်ဆေးမည်။ နေရောင်ခြည်ရသလားဆိုသည့် အချက်ကို ပြန်စစ်ဆေးမည်သာဖြစ်သည်။
လူငယ်တွေကို ပန်းပွင့်လေးတွေလို သဘောထားလျှင် လူကြီးတွေသည် ထိုပန်းပွင့်လေးတွေကို ပွင့်လာစေမည့် ပန်းပင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည့် ဥယျာဉ်မှူးတွေသာဖြစ်သည်။
မြေဆီလွှာကလည်းမရှိ၊ ရေလည်းမရဘဲနှင့် ပန်းတွေဘာကြောင့် မပွင့်တာလဲ၊ ပွင့်တဲ့ပန်းတွေ ဘာဖြစ်လို့ မလှတာလဲဟု ပြောနေခြင်းမှာ အလွန်ရယ်စရာကောင်းလှပါသည်။
လူငယ်တွေ၏ အပြုအမူနှင့် အတွေးအခေါ်များ ပျက်စီးနေခြင်းသည် အရင်းစစ်တော့ အမြစ်မြေက ဆိုသလို လူကြီးတွေ တည်ဆောက်ထားသည့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ရလဒ်ဆိုးတွေကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရေခံ၊ မြေခံမ ကောင်းဘဲ အပွင့်၊ အသီးမကောင်းနိုင်ဆိုသည့် အချက်ကို ကောင်းစွာ သိမြင်ကြရန်လိုသည်။
လူကြီးတွေက အာဏာမက်ကြသည်။ အဂတိလိုက်စားကြသည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖုံးကွယ် လိမ်ညာနေကြသည်ဆိုလျှင် ထိုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာကြသည့် လူငယ်တွေကလည်း ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေမှုများအပေါ် အမှန်ဟုထင်ကာ အတုယူကြမည်သာဖြစ်သည်။
လူငယ်တွေကို အပြစ်တင်ခြင်းသည် ကိုယ့်ကျရှုံးမှုကို မှန်ထဲတွင် ပြန်မြင်နေရသဖြင့် စိတ်တိုနေသည့် သဘောသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လူကြီးတွေ ဖြတ်သန်းလာကြရသည့်ခေတ်က ဒုက္ခတွေနှင့် ယနေ့ လူငယ်တွေ ရင်ဆိုင်နေရသည့် ဒုက္ခတွေသည် မတူညီကြပေ။ ယနေ့ခေတ်လူငယ်တွေသည် နည်းပညာ၏ အလင်းအောက်တွင် ပိုပြီး အထီးကျန်နေကြသလို၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုကလည်း ပိုပြီး ပြင်းထန်လာကြသည်။
လူကြီးတွေက သူတို့ခေတ်က စံနှုန်းဟောင်းတွေနှင့် တိုင်းတာပြီး ယခုခေတ်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာတွေကို နားလည်မပေးနိုင်သည့် အခါတွင် လူငယ်တွေပိုပြီး လမ်းပျောက်ကုန်ကြရသည်။
ဤနေရာတွင် လူကြီးတွေသည် ဝေဖန်သူဖြစ်သင့်သလား လမ်းပြသူ ဖြစ်သင့်သလားဆိုသည့် အမြင်နှစ်ချက်ကို ဆွေးနွေးစရာ ဖြစ်လာသည်။
ဝေဖန်သူက - “လူငယ်တွေပျက်စီးနေပြီ” ဟုမြင်သည်။
လမ်းပြသူက - “လူငယ်တွေ လမ်းပျောက်နေတာ” ဟုမြင်သည်။
ဝေဖန်သူက - လက်ညှိုးထိုး အပြစ်တင်မည်။
လမ်းပြသူက - လက်တွဲခေါ်ပြီး အခွင့်အရေးတွေ ဖန်တီးပေးမည်။
ဝေဖန်သူက - မျိုးဆက်နှစ်ခုကြားတွင် တံတိုင်းတွေက ပိုမြင့်လာသည်ဟုပြောမည်။
လမ်းပြသူက - မျိုးဆက်နှစ်ခုကြားတွင် နားလည်မှုတည်ဆောက်မည်။
ဝေဖန်သူက - ဝေဖန်ရင်း အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်သွားသည်။
လမ်းပြသူက - နားလည်မှုပေးရင် အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ပေးချင်သူဖြစ်လာသည်။
ကျွန်တော်တို့ လူငယ်တွေအမြင်မှား အတွေးမှားနေကြသည့်
“အာဏာရှိရင် ဂုဏ်ရှိတယ်” ဆိုသော အတ္တများနှင့်
“ငါတို့ခေတ်က ဒီလိုမဟုတ်ဘူး” ဆိုသည့် အပြောများကို ရှောင်ကြရမည်။
ထိုသို့ဘေးပြောတွေထက် လူငယ်တွေ၏ ကျောပေါ်တွင် မနိုင်ဝန်တွေကို မည်မျှထမ်းထားရကြောင်း ဦးစွာသဘောပေါက်ကာ မြင်နိုင်အောင် ကြည့်ပေးတတ်ရန်လိုသည်။
လူငယ်တွေကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ရန်ထက် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားတွေကို ဖော်ထုတ်ပေးကြရန်မှာ ကျွန်တော်တို့ လူကြီးတွေ၏ အဓိကတာဝန်ဖြစ်သည်ကို မမေ့သင့်ပါ။
တင်ညွန့်
၁၈.၂.၂၀၂၆