ဖိနပ်စီးသောခွေး
---------------
“ဆရာကြီး”
“ပြော ကိုစံလှ”
“ဒီနေရာလေးဟာလေ ကားရော၊ ဆိုင်ကယ်တွေအတွက်ပါ ဖြတ်သွားရတာ အဆင်မပြေဘူး ဖြစ်နေသဗျ”
လမ်းလျှောက်ကပြန်လာသော ကျွန်တော့်ကို သူက ထိုနေရာလေးတွင်စောင့်ကာ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တာပေါ့ ... အဲဒီတော့”
“ဒီနေရာလေးကို ကျွန်တော်တို့ ဘောင်လေးရိုက်ပြီး ဘိလပ်မြေ တစ်အိတ်စာလောက်နဲ့ ကွန်ကရစ် လောင်းလိုက်ရင် ကောင်းမလားလို့ ... တစ်လမ်းလုံးပြင်ဖို့လည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ ... ပြီးတော့ ဘယ်သူမှလည်း ပိုက်ဆံထည့်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံထည့်ရမှာပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ကဲ ... ဘယ်လောက်ထည့်ရမလဲဗျာ”
“ဘိလပ်မြေ တစ်အိပ်ဖိုးလောက်ဆိုရင် ရပါပြီ”
“ကဲဗျာ ... ကျွန်တော် ငါးထောင်ထည့်မယ်”
“ဆရာကြီး”
“ဘာလဲဗျာ”
“ခုဆို ဘိလပ်မြေ တစ်အိပ်က တစ်သောင်းဖြစ်နေပြီ ... မကြားဘူးတဲ့ဈေးခင်ဗျ”
“ဟာ ... ဟုတ်လား ... ကျွန်တော်က လေးငါးထောင်လောက်မှတ်နေတာ”
“အဲဒီခေတ်က ကျန်ခဲ့ပြီ ... မနှစ်လောက်ကတည်းက ကျန်ခဲ့ပြီ ... ဘိလပ်မြေက တစ်အိပ် တစ်သောင်းတဲ့ဗျ ... ကျွန်တော့်မှာ သဲနဲ့ ကျောက်တွေက အသင့်ရှိပြီးသား”
“ထည့်မယ်ဗျာ ... ကောင်းတာလုပ်တာပဲ ... အိမ်လိုက်ယူ ... ဘယ်တော့လောင်းမှာလဲ”
“ဒီနေ့ပဲ”
“ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှ နားမလည်ဘူးဗျာ ငွေပဲကူပါရစေ ... ရပါတယ်နော်”
“ရပါတယ်ဆရာကြီး”
သူပြောသည့် နေရာလေးမှာ မြောင်းကူးတံတားလေးလိုဖြစ်နေသည့် နေရာ။ မိုးတွင်းရေစီးရန် ကွန်ကရစ် ပိုက်လုံးကြီးကို ချထားသော်လည်း မြေသားနှင့် မညီသဖြင့် ကားတွေ၊ ဆိုင်ကယ်တွေ ဖြတ်ရခက်ခဲနေသည်။ ထိုနေရာက မိုးတွင်းသာရေစီးပြီး မိုးပြတ်လျှင် ခြောက်နေသည်။ ကွန်ကရစ် ပိုက်လုံးကြီးကို ငုံပြီး မြေသားနှင့်ညီအောင် ကျောက်ခဲတွေ မြေသားတွေထည့်လည်း လွင့်စင်ကာ မြောင်းကဖြစ်နေသဖြင့် ရွာအဝင်လမ်းတွင် အလွန်သတိထားကာ ဖြတ်ကျော်ရသော နေရာဖြစ်သည်။
ကွန်ကရစ်ပိုက်လုံးကိုငုံပြီး ဘေးနှစ်ဖက်မှ ကျောက်လောင်းချလိုက်လျှင် အဆင်ပြေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်တော်ကလည်း အားတက်သရော လှူလိုက်သည်။
ည ၆ နာရီလောက်တွင် ကိုစံလှရောက်လာသည်
“ဆရာကြီး”
“ဗျာ ... ပြီးပြီလား”
“ဟုတ်ကဲ့ လိုက်ကြည့်ပါဦး ... အကြံဉာဏ်လေးများ ပေးပါဦး”
“မလိုပါဘူးဗျာ ... ကျွန်တော်က ဘာမှ နားမလည်တာ ... မနက်မှပဲ လမ်းလျှောက်ရင်း ကြည့်တော့မယ်”
ကိုစံလှက ပြန်လှည့်မည့်အလုပ်
“ကိုစံလှ”
“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာကြီး”
“ဆရာလုပ်တယ်တော့ မထင်နဲ့နော်”
“ဘာများလဲ ခင်ဗျာ”
“ခင်ဗျားတို့ ကွန်ကရစ်လောင်းထားတဲ့ နေရာကို သေသေချာချာ ကာထားရဲ့လား”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆရာကြီး”
“ခွေးလေဗျာ ... ခွေးတွေပေါ့ ... ခွေးဆိုတဲ့ သတ္တဝါတွေဟာ အဲဒီလို သူများတွေက ကွန်ကရစ်လောင်းပြီး ကောင်းရာကောင်းကြောင်း လုပ်ထားပြီလားဆိုရင် ချောင်းနေတာဗျ ... အဲဒီကောင်တွေက အကွယ် အကာတွေများ မလုပ်ထားလို့ကတော့ တက်နင်းလိုက်မှာ ကျိန်းသေပဲ ... တော်ကြာ ခွေးခြေရာတံတားလို့ ကဲ့ရဲ့နေမှဖြင့်”
“ဟာ မေ့လို့ဆရာကြီးရယ် ... မလုပ်ခဲ့မိဘူး”
“ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းလား”
“ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့တာ”
“ကဲဗျာ ကျွန်တော်လိုက်ခဲ့ပါ့မယ် ... ဝါးခက်တွေခုတ်ပြီး အုပ်ထားရမယ် ... ဓားရောရှိလား”
“ပစ္စည်းတွေအကုန် ပြန်သိမ်းသွားပြီ”
“ကဲဗျာ ကျုပ်အိမ်ကဓားနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်”
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်သား လမ်းထိပ်ကို ထွက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုညက မီးမလာ။ ထို့ကြောင့် လက်နှိပ်မီး ကိုယ်စီနှင့်ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ လမ်းထိပ်ကို ရောက်လာပါပြီ
ခွေးတစ်သိုက်က ထိုအချိန်မှ ဖြတ်ပြေးသွားသဖြင့် စိတ်ထင့်ကာ ကွန်ကရစ်လောင်းထားသော နေရာကို မီးဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဟာဗျာ ... သွားပါပြီ ဆရာကြီးရာ”
“ကျုပ်ထင်တယ် ... ခွေးဆိုတဲ့ သတ္တဝါတွေဟာ ခင်ဗျားတို့ စလုပ်ကတည်းက ချောင်းနေတာ ... သူများတွေ လုပ်လို့ ကိုင်လို့ ပြီးပြီဆိုတာနဲ့ မခြောက်ခင်လေးမှာ သူတို့ခြေရာကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် ဝင်ချတတ်ကြတာ ထုံးစံပဲဗျ ... အဲဒါ ခွေးကျင့် ခွေးကြံပဲလေ”
သူက အိမ်ကို တစ်ခေါက်ပြန်သည်။ ကျွန်တော်က ခွေးကင်းစောင့်ခဲ့ရသည်။ အိမ်မှ သန်လျက်နှင့် ဘိလပ်မြေမှုန့်တို့ကို ယူလာပြီး ခွေးခြေရာတွေကို တစ်ခါ လိုက်ပြန်ဖိရသည်။
“တော်သေးတယ် ဆရာကြီးရေ သိပ်မခြောက်သေးလို့”
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အနီးနားမှာ ဝါးရုံကိုင်းတွေကိုခုတ်ကာ ထိုနေရာကို အကာအကွယ်တွေ လုပ်ရသည်။
“ဒီလောက်ဆိုရင် စိတ်ချရပါပြီဗျာ”
ဘာလိုလိုနှင့် ၈ နာရီကျော်သွားသည်။
၈ နာရီကျော်လျှင် ညမထွက်ရအမိန့်ဆိုသောကြောင့် အမြန်ပြီးအောင် လုပ်ရသည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်ထွက်သည်။
ကျွန်တော်က ညကလုပ်ထားသည့် နေရာလေးကို အဝေးကမျှော်ကြည့်နေမိသည်။ ငါတို့ ကာထားတာတွေ ပျက်များသွားမလားဆိုသော စိုးရိမ်စိတ်နှင့်ဖြစ်သည်။ တော်သေးသည် ဝါးရုံကိုင်း ထိုးထိုး ထောင်ထောင်တွေကို တွေ့ နေရသည်။
တံတားအနီးတွင် ကိုစံလှရပ်နေသည်
“ဆရာကြီး ထွက်လာပြီလား”
“ခင်ဗျား ဘယ်အချိန်ကတည်းကရောက်နေတာလဲ”
“ခုပဲ ... ကျွန်တော်လည်း စိတ်မချလို့”
“အခြေအနေကောင်းပါတယ်ဗျ”
“ဘယ်က အခြေအနေကောင်းရမှာလဲ ဆရာကြီး လိုက်ကြည့်ဦး”
ကျွန်တော်က ကွန်ကရစ်လောင်းထားသည့် နေရာမှ သူညွှန်ပြသော နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်
“ဟာ”
အလယ်တည့်တည့်တွင် ခွေးခြေရာကြီး
သို့သော် ထိုခွေးက ဖိနပ်စီးထားသည်။
တင်ညွန့်
၁၂.၂.၂၀၂၂