အချစ်၏ကျေးကျွန်

အချစ်၏ကျေးကျွန်

Plot Type: (5) Toxic Relationship (နာကျင်တဲ့ချစ်ခြင်း)

Main Character Weakness: Over-dependency (တွယ်တာလွန်းခြင်း)

အခန်း (၁) — Setup

ကျွန်တော်က ချစ်မိရင် ရူးသွပ်တတ်တဲ့လူစားမျိုးပါ။ လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ့်ကမ္ဘာရဲ့ ဗဟိုချက်မအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့အရာတွေအားလုံးက ဝေဝါးသွားတတ်တယ်။ "နှင်း" နဲ့ တွေ့တဲ့အချိန်မှာလည်း ကျွန်တော်ဟာ သူမရဲ့ အရိပ်အောက်မှာပဲ ရှင်သန်ချင်ခဲ့တာ။ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ရှင်၊ ကျွန်တော်ကတော့ သူမ စေခိုင်းသမျှကို ငြင်းဆန်ဖို့ အင်အားမရှိတဲ့ ကျေးကျွန်တစ်ယောက်ပေါ့။

အခန်း (၂) — Connection

အစောပိုင်းကာလတွေကတော့ သိပ်လှတာပေါ့။ သူမရဲ့ စိတ်ကောက်တာလေးတွေကို လိုက်ချော့ရတာ၊ သူမ လိုချင်တာမှန်သမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာတွေကိုက ကျွန်တော့်အတွက် ပျော်ရွှင်မှုပါ။ သူမက ကျွန်တော့်ကို "တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မကြည့်နဲ့၊ ငါ့ကိုပဲ ကြည့်" လို့ ပြောတဲ့အခါ ကျွန်တော်ကတော့ ဒါကို အစွန်းရောက်တဲ့ အချစ်လို့ ထင်ခဲ့မိတယ်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဝေးကွာသွားတယ်၊ မိသားစုနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ နှင်း ရှိနေရင် အရာအားလုံး ပြည့်စုံနေပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ။

အခန်း (၃) — Turning Point

ပြဿနာက ဖြည်းဖြည်းချင်း စလာတာ။ သူမရဲ့ ချုပ်ချယ်မှုတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတယ်။ ကျွန်တော့်ဖုန်းကို အမြဲစစ်တယ်၊ တစ်မိနစ်လောက် နောက်ကျပြီး ဖုန်းပြန်ထူးရင်တောင် သူမက အော်ဟစ်ပေါက်ကွဲတော့တာပဲ။ ပြီးရင် သူမက ငိုမယ်၊ ပြီးရင် "နင့်ကို ချစ်လွန်းလို့ပါ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပစ်တယ်။ ကျွန်တော် နာကျင်ရပေမယ့် သူမကို လက်လွှတ်လိုက်ရမှာကို ပိုကြောက်မိတယ်။ သူမ မရှိရင် ကျွန်တော့်ဘဝက ဘာမှမဟုတ်တော့သလို ခံစားနေရပြီ။

အခန်း (၄) — Conflict Deepens

"နင်က ငါမရှိရင် သေသွားမှာမလား..."

သူမက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ပြောလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ငြိမ်နေရင် သူမက ပိုဆိုးလာတယ်။ သူမ စိတ်တိုင်းမကျတိုင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းခြေတတ်လာတယ်။ လူကြားထဲမှာ အရှက်ခွဲမယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး လှောင်ပြောင်မယ်။ ကျွန်တော် တောင်းပန်တယ်၊ အမြဲတမ်း ကျွန်တော်ပဲ မှားပါတယ်လို့ ဝန်ခံခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်တွေက သူမရဲ့ လက်ခုပ်ထဲက ရေလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

အခန်း (၅) — Emotional Collapse

တစ်ညမှာတော့ ကျွန်တော် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ အရေးကြီးဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို ဧည့်ခံနေတုန်း သူမဆီက ဖုန်းအကြိမ်ပေါင်း ၅၀ လောက် ဝင်လာတယ်။ ကျွန်တော် ဖုန်းမကိုင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မြင်လိုက်ရတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး အစုတ်စုတ်အပြတ်ပြတ် ဖြစ်နေတာပဲ။ သူမကတော့ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေရင်း "နင် ငါ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူးပဲ... နင် ငါ့ကို သေစေချင်နေတာမလား" လို့ မေးတယ်။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီအချိန်မှာ စပြီး ကြောက်လာတယ်။ ဒါက အချစ်မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သတ်ဖြတ်နေတာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သူမက တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုနေတာ။

အခန်း (၆) — Breaking Point

အမှန်တရားကတော့ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်နေပါစေ၊ သူမက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မချစ်ခဲ့ဘူးဆိုတာပါပဲ။ Twist ကတော့... ကျွန်တော် သူမကို အလိုလိုက်နေတာတွေ အားလုံးက သူမကို ပိုပြီး ဖျက်ဆီးနေမှန်း ကျွန်တော် သိခဲ့ရတဲ့ အချိန်ပါပဲ။ သူမမှာ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက သူမက ထိုလူကိုလည်း ကျွန်တော့်ကို နှိပ်စက်သလိုပဲ နှိပ်စက်နေတာ။ သူမက အချစ်ကို ရှာနေတာမဟုတ်ဘူး၊ သူမက သူမရဲ့ နာကျင်မှုတွေကို ပုံချဖို့ "အရုပ်" တစ်ရုပ်ကို ရှာနေတာ။ ကျွန်တော်ကတော့ အကောင်းဆုံး အသုံးတော်ခံ အရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။

အခန်း (၇) — Ending + Lesson

ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ သူမဆီကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အောင်နိုင်သူရဲ့ ထွက်ခွာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။ စိတ်ဒဏ်ရာတွေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ ကျန်ခဲ့တယ်။ သူမဆီက ဖုန်းတွေ လာနေတုန်းပဲ၊ တောင်းပန်တဲ့ စာတွေ ရောက်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြန်မသွားတော့ဘူး။ နာကျင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ထက် ပိုအရေးကြီးတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ပဲ။

"တချို့လူတွေက သင့်ကိုချစ်တာမဟုတ်ဘူး... သင့်ဆီက ရနိုင်တဲ့ အာဏာနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကိုပဲ သူတို့က ချစ်ကြတာ။"