အခန်း (၁) အခြေတည်ခြင်း
မိုးဖွဲဖွဲကျနေတဲ့ ညနေခင်းတစ်ခုမှာ ကျွန်တော် အိမ်ကို စောစောပြန်ရောက်ခဲ့တယ်။ အိမ်ရှေ့က ဝရန်တာမှာ ထိုင်ရင်း ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို တရစပ်သောက်နေမိတယ်။ အိမ်ထဲမှာတော့ ကျွန်တော့်ဇနီး ဖြူဖြူ မရှိဘူး။ သူမက ကုမ္ပဏီကိစ္စနဲ့ နယ်ဘက်ကို ခရီးထွက်နေတာ သုံးရက်ရှိပြီ။ ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ယောက္ခမ ဒေါ်မေ သာ ရှိကြတာပါ။ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ မိဘဆိုတာ ငယ်ငယ်ကတည်းက မရှိခဲ့တော့ ဖြူဖြူနဲ့ လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက် ယောက္ခမကိုပဲ ကိုယ့်အမေအရင်းလို သဘောထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့ညနေကစပြီး အရာအားလုံးဟာ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်သလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
အခန်း (၂) နီးစပ်မှု
ဒေါ်မေက အသက် ၅၀ နားနီးနေပေမဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့ အိုမင်းခြင်းမရှိသေးဘူး။ တည်ငြိမ်ပြီး သန့်ပြန့်တဲ့ မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ အလှမျိုးပေါ့။ အဲဒီညက မီးတွေပျက်နေတယ်။ ကျွန်တော် ဧည့်ခန်းထဲမှာ ဖယောင်းတိုင်မီးနဲ့ စာဖတ်နေတုန်း ဒေါ်မေက ကော်ဖီတစ်ခွက် လာချပေးတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းရိပ်တွေ တွေ့နေရတာ ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။ သူမရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားတာလည်း ကြာပြီဆိုတော့ အထီးကျန်မှုဒဏ်ကို သူမလည်း အတော်လေး ခံစားနေရရှာတာ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်သား အမှောင်ထဲမှာ စကားတွေ အကြာကြီး ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ သူမရဲ့ ငယ်ဘဝအကြောင်း၊ သူမရဲ့ နာကျင်မှုတွေအကြောင်း။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ မိဘမဲ့ဘဝအကြောင်းတွေကို ရင်ဖွင့်မိခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ကြားက နယ်နိမိတ်တွေဟာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့တယ်။
အခန်း (၃) လမ်းမှားခြင်း
အမှောင်ထုက လူတွေရဲ့ အသိစိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းတတ်တယ်ဆိုတာ အဲဒီညကမှ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိခဲ့ရတာ။ ဒေါ်မေရဲ့ ရှိုက်သံတွေက ကျွန်တော့်ရင်ကို လာထိတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း အားပေးရင်းနဲ့ သူမရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်မိခဲ့တယ်။ အဲဒီကနေစပြီး မဖြစ်သင့်တဲ့ အမှားတစ်ခုဆီကို ကျွန်တော်တို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်လှမ်းမိသွားကြတယ်။ စိတ်အလိုကို လိုက်မိလိုက်တဲ့ ခဏတာအတွင်းမှာ ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ့်ယောက္ခမနဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ပတ်သက်မှုတစ်ခု ဖြစ်တည်သွားခဲ့တယ်။ နောင်တဆိုတာ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့်ဦးနှောက်ထဲ မရှိခဲ့ဘူး။ တဏှာထက်စာရင် အထီးကျန်မှုချင်း ထိတွေ့မိသွားတဲ့ ခံစားချက်က ပိုပြီး ပြင်းထန်ခဲ့တာပါ။
အခန်း (၄) ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသော ပဋိပက္ခ
နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာတော့ ကမ္ဘာကြီးက ကျွန်တော့်အတွက် ငရဲတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ဒေါ်မေ့ကို မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရဲတော့ဘူး။ သူမလည်း ကျွန်တော့်ကို ရှောင်နေတယ်။ ဖြူဖြူဆီက ဖုန်းဝင်လာတိုင်း ကျွန်တော့်လက်တွေ တုန်နေခဲ့တယ်။ ဖြူဖြူကတော့ ဖုန်းထဲကနေ လွမ်းတဲ့အကြောင်း၊ မကြာခင် ပြန်လာတော့မယ့်အကြောင်းတွေကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြောနေရှာတယ်။ ကျွန်မ ဘာမှမသိတဲ့ ဇနီးသည်ကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်စိတ်တွေ ပေါက်လာခဲ့တယ်။ အိမ်ထဲမှာရှိတဲ့ လေထုက လေးလံလွန်းလို့ အသက်ရှူဖို့တောင် ခက်ခဲနေခဲ့တယ်။ ဒေါ်မေကတော့ တစ်နေ့လုံး အခန်းထဲက အပြင်မထွက်ဘူး။ ထမင်းလည်း မစားဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အမှားတစ်ခုက ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုလို ခံနေပြီ။
အခန်း (၅) စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲခြင်း
ဖြူဖြူ ပြန်ရောက်လာတဲ့နေ့မှာ အရာအားလုံးက ပိုဆိုးသွားတယ်။ ဖြူဖြူက သူမအမေနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားက ထူးဆန်းတဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကို သတိထားမိလာတယ်။ ကျွန်တော် ညဘက်တွေ အိပ်မပျော်ဘူး။ ဒေါ်မေကလည်း ကျွန်တော့်ကို မြင်ရင် မျက်နှာလွှဲသွားတတ်တာကို ဖြူဖြူက မြင်သွားတယ်။ တစ်ညမှာတော့ ဖြူဖြူက ကျွန်တော့်ကို အကျိုးအကြောင်း မေးတယ်။ ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒေါ်မေကတော့ နောက်ကွယ်မှာ ငိုနေတာကို ကျွန်တော် သိနေတယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်က ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သတ်နေတာနဲ့ တူတူပဲ။
အခန်း (၆) အဆုံးစွန်သော အချိန်
အဲဒီညမှာပဲ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုကို သိလိုက်ရတယ်။ ဒေါ်မေရဲ့ အခန်းထဲကနေ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုသံတွေ ကြားလို့ ကျွန်တော် သွားကြည့်ခဲ့တယ်။ ဒေါ်မေက ကျွန်တော့်ကို မြင်တော့ အတင်းတွန်းထုတ်ပြီး "မင်း သွားတော့၊ ဖြူဖြူ့ကို အမှန်အတိုင်း မပြောပါနဲ့" လို့ တောင်းပန်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ဖြူဖြူက တံခါးဝမှာ ရောက်နေခဲ့ပြီ။ အရာအားလုံးက ဖုံးဖိလို့ မရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ ဒေါ်မေ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ ဖြူဖြူ့ရင်ထဲမှာ သူမအမေကို အပြစ်မမြင်စေဖို့ ကျွန်တော် လိမ်ညာရမယ်။ ကျွန်တော်ကပဲ ဒေါ်မေ့ကို အဓမ္မပြုကျင့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလိုမျိုး၊ ကျွန်တော်ကပဲ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်လိုမျိုး ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ဖြူဖြူ့ရဲ့ ပါးရိုက်ချက်က ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျရောက်လာခဲ့တယ်။
အခန်း (၇) ဇာတ်သိမ်းနှင့် သင်ခန်းစာ
ကျွန်တော် အိမ်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာခဲ့တယ်။ ဖြူဖြူ့ဆီကရော၊ ဒေါ်မေ့ဆီကရော အပြီးတိုင် ထွက်ခွာလာခဲ့တာ။ ဒေါ်မေကတော့ သူမရဲ့ သိက္ခာကို ကျွန်တော် ကာကွယ်ပေးခဲ့တာ သိလို့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေမှာ ကျေးဇူးတင်ရိပ်နဲ့ နာကျင်မှုတွေ ရောယှက်နေတယ်။ ဖြူဖြူကတော့ ကျွန်တော့်ကို တစ်သက်လုံး ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်ဟာ ချစ်ရသူရဲ့ မုန်းတီးမှုကို ခံယူပြီး သူမတို့ သားအမိရဲ့ ဆက်ဆံရေး မပျက်ပြားအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာခံလိုက်တာပါ။ အခုတော့ ကျွန်တော်ဟာ ဝေးလံတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့မှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ရင်း နောင်တတွေ၊ အမှတ်တရတွေနဲ့ ဘဝကို ကုန်ဆုံးစေနေတယ်။
သင်ခန်းစာ - ခဏတာ စိတ်အလိုကို လိုက်မိခြင်း၏ နောက်ကွယ်မှာ တစ်သက်လုံး ပေးဆပ်ရမည့် နာကျင်မှုများ ရှိနေတတ်ပြီး၊ တခါတရံမှာ အချစ်ထက် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ခြင်းကသာ အပြစ်ရှိသူအတွက် အကောင်းဆုံးသော ပေးဆပ်မှု ဖြစ်နေတတ်သည်။