## အခန်း (၁) — Setup
ကျွန်တော်က အထီးကျန်ရမှာကို အရမ်းကြောက်တဲ့သူပါ။ ဒါကပဲ ကျွန်တော့်ဘဝကို တစ်စစီဆွဲဖြဲသွားမယ့် အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ အဲ့ဒီတုန်းက မသိခဲ့ဘူး။
အိမ့်... သူမနာမည်ကို ကြားလိုက်တိုင်း ရင်ဘတ်ထဲမှာ စူးခနဲ နာကျင်သွားတဲ့ ခံစားချက်က အခုထိ မပျောက်သေးပါဘူး။ အိမ့်က လှတယ်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမဆီမှာ လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အပြုံးတွေအောက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုရှိတယ်။
ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ပြီး တစ်နှစ်လောက်မှာပဲ သူမရဲ့ ပထမဆုံး ဖောက်ပြန်မှုကို ကျွန်တော် မိခဲ့တယ်။ ညဘက်တွေ ဖုန်းကို Silent လုပ်ထားတတ်တာ၊ ကျွန်တော် အခန်းထဲဝင်လာရင် ဖုန်း Screen ကို အမြန်ပိတ်ချလိုက်တာ၊ အပြင်ကပြန်လာရင် ရနေကျမဟုတ်တဲ့ ရေမွှေးနံ့ ခပ်စိမ်းစိမ်းတွေ ပါလာတတ်တာ... ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အချက်လေးတွေကနေ စခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် မသိချင်ယောင် ဆောင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ကို ထားသွားမှာကြောက်လို့၊ ပြဿနာမရှာရဲခဲ့ဘူး။ သူမ ပြောင်းလဲသွားမှာပါဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက် အတုအယောင်လေးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားခဲ့တယ်။
## အခန်း (၂) — Connection
ကျွန်တော်တို့ စတွေ့ခဲ့တဲ့ အချိန်တွေကို ပြန်တွေးကြည့်တိုင်း ရင်နာရတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက အိမ့်ဟာ အချစ်ဟောင်းကြောင့် နာကျင်နေရတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်။ မျက်ရည်တွေနဲ့ သူမကို ကျွန်တော်က ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်လို ဖေးမခဲ့တာပါ။
"ကိုကိုသာ မရှိရင် အိမ့်ဘဝက အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူး" လို့ သူမ ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ငိုပြီး ပြောခဲ့ဖူးတယ်။
အဲ့ဒီစကားလေး တစ်ခွန်းကပဲ ကျွန်တော့်ကို သူမရဲ့ ကျေးကျွန်တစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားစေခဲ့တာပါ။ သူမက ကျွန်တော့်ကို ချစ်ခင်ကြင်နာမှုတွေ အပြည့်ပေးတတ်သလို၊ ရုတ်တရက် အေးစက်ပြီး စိမ်းကားသွားတတ်တယ်။ သူမရဲ့ အဲ့ဒီလို ဆွဲငင်မှုနဲ့ တွန်းထုတ်မှုတွေကြားမှာ ကျွန်တော်ဟာ အရုပ်ကြိုးပြတ် ကစားခံရတဲ့ လူတစ်ယောက်လို အချစ်ကို မူးယစ်ဆေးတစ်မျိုးလို စွဲလမ်းနေခဲ့မိတယ်။ ကျွန်တော် သူမကို အရာအားလုံးထက် ပိုချစ်ခဲ့တယ်။ သူမ လိုချင်တဲ့ ဘဝလေး ဖန်တီးပေးဖို့ ကျွန်တော် နေ့ရောညပါ အလုပ်တွေ ကြိုးစားခဲ့တယ်။
## အခန်း (၃) — Turning Point
ပြဿနာတွေက ပိုဆိုးလာတယ်။ အိမ့်ရဲ့ ဖောက်ပြန်မှုတွေက တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး။ လူအမျိုးမျိုး... အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး။
တစ်ရက်တော့ သူမ ရေချိုးနေတုန်း ဖုန်းဝင်လာတယ်။ Screen ပေါ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ နာမည်က "Z" တဲ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း၊ ကျွန်တော့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေရဲ့ ရှယ်ယာရှင် ဇေယျာ့ ရဲ့ နာမည်။ ကျွန်တော် လက်တွေ တုန်ယင်စွာနဲ့ Message ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်မိတယ်။
"ဒီညရော သူအိပ်ပြီလား... ကိုယ့်ဆီ လာခဲ့လေ"
ကျွန်တော့် ခေါင်းထဲမှာ ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသလိုပဲ။ အသက်ရှူရတာ ကျပ်လာပြီး မျက်စိရှေ့က မြင်ကွင်းတွေ ဝေဝါးသွားတယ်။ လမ်းဘေးက ကောင်တွေနဲ့ ဖောက်ပြန်တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပေမယ့်၊ ကိုယ့်ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး သူငယ်ချင်းနဲ့ ဖောက်ပြန်နေတာကိုတော့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ လက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး။
## အခန်း (၄) — Conflict Deepens
အဲ့ဒီညက သူမကို ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်ခဲ့တယ်။
"နင်... မင်း တကယ် အဲ့လို လုပ်နိုင်တာလား အိမ့်..." ကျွန်တော့် အသံတွေက တုန်ယင်နေပြီး မျက်ရည်တွေ ကြွေကျလာတယ်။
အိမ့်က ခဏလောက် အံ့ဩသွားပေမယ့်၊ ချက်ချင်းပဲ ငိုယိုပြီး ကျွန်တော့်ခြေသလုံးကို ဖက်ကာ တောင်းပန်တော့တယ်။ "အိမ့် မှားသွားပါတယ် ကိုကိုရယ်... ဇေယျာက အိမ့်ကို အတင်းအကျပ် လုပ်တာပါ... အိမ့် ကိုကို့ကိုပဲ ချစ်တာပါ... ကိုကို အိမ့်ကို မထားခဲ့ပါနဲ့နော်..."
သူမ ငိုနေတာကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော့် ရင်ထဲမှာ နာကျင်စွာနဲ့ပဲ သနားစိတ်တွေ ဝင်လာပြန်တယ်။ သူမက ဓားတစ်ချောင်းယူပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေမယ်အထိ ခြိမ်းခြောက်လာတဲ့အခါ၊ ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရပြန်တယ်။ အချစ်ဆိုတာထက် သံယောဇဉ်နဲ့ သူမကို ဆုံးရှုံးရမှာ ကြောက်တဲ့စိတ်က ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး အရှုံးပေးစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးဟာ ငရဲခန်းတစ်ခုလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
## အခန်း (၅) — Emotional Collapse
ကျွန်တော် ရူးတော့မလို ဖြစ်လာတယ်။ ညဘက်တွေ အိပ်မပျော်တော့ဘူး။ သူမ ဖုန်းလေး ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ရင်ထဲမှာ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ "Seen" ပြပြီး ပြန်မစာမပို့တဲ့ အခိုက်အတန့်တိုင်းမှာ ကျွန်တော့် စိတ်ကူးထဲမှာ သူမ ဇေယျာနဲ့ အတူရှိနေမလားဆိုတဲ့ အတွေးတွေက နှိပ်စက်နေတယ်။
"သူငယ်ချင်း အိမ်မှာ အိပ်မယ်နော်" ဆိုတဲ့ စကားတိုင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို သိနေပေမယ့် ဖော်ထုတ်ဖို့ သတ္တိမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် အလုပ်တွေလည်း အဆင်မပြေတော့ဘူး။ လူကလည်း အရိုးပေါ် အရေတင်ဖြစ်လာတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားမှုဆိုတာ လုံးဝ မရှိတော့ဘူး။ သူမ ညာနေမှန်းသိသိကြီးနဲ့ အဲ့ဒီ အလိမ်အညာတွေကိုပဲ ယုံကြည်ချင်ယောင် ဆောင်ပြီး ဆက်ရှင်သန်နေခဲ့ရတယ်။ ဘဝတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးနေပြီဆိုတာ သိပေမယ့် အိမ့် ဆိုတဲ့ မိန်းမကို လွှတ်ချဖို့ ကျွန်တော် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး။
## အခန်း (၆) — Breaking Point
အရာအားလုံးရဲ့ အဆုံးအဖြတ်က အဲ့ဒီညမှာ ရောက်လာခဲ့တယ်။
အိမ့် ခရီးထွက်မယ်ဆိုပြီး ထွက်သွားတဲ့ည။ ကျွန်တော် သူမရဲ့ အံဆွဲအဟောင်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းရင်း သော့ခတ်ထားတဲ့ Memory Stick တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ သိချင်စိတ်နဲ့ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါ... ကျွန်တော့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီထဲမှာ အိမ့်နဲ့ ဇေယျာတို့ရဲ့ Chat Log အဟောင်းတွေ၊ ဓာတ်ပုံတွေ အပြည့်ပဲ။ အဆိုးဆုံး အမှန်တရားက... သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ကျွန်တော်နဲ့ အိမ့် မတွေ့ခင်ကတည်းက ချစ်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ ဇေယျာက အကြွေးတွေ ပတ်လည်ဝိုင်းနေလို့၊ ငွေကြေးပြည့်စုံပြီး ယုံလွယ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကို အိမ့်က "Target" ထားပြီး ချဉ်းကပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော့်ဆီက ပိုက်ဆံတွေနဲ့ ဇေယျာ့ အကြွေးတွေ ဆပ်ပေးဖို့ သက်သက်ပဲ။
စာတစ်ကြောင်းက ကျွန်တော့် နှလုံးသားကို ဓားနဲ့ အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးလိုက်သလိုပါပဲ။
"သူက အရူးပဲ ကိုဇေယျာ... ငိုပြလိုက်ရင် ဘာလုပ်လုပ် ခွင့်လွှတ်တဲ့ ကောင်မျိုး။ ခဏလေး သည်းခံပေးပါ၊ သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အကုန်ရရင် ကျွန်မတို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရပြီ။ တခြားကောင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ သူထင်အောင် လုပ်ထားတာက ကိုဇေယျာနဲ့ ကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ဖို့သက်သက်ပါပဲ။"
ကျွန်တော်ဟာ ဖောက်ပြန်တတ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ချစ်မိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ သက်သက် စနစ်တကျ ကြံစည်ထားတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး နှစ်ကောင်ရဲ့ လှောင်ချိုင့်ထဲမှာ လိုလိုလားလား ဝင်နေခဲ့မိတာပဲ။ သူမရဲ့ မျက်ရည်တွေ၊ အချစ်တွေ၊ ဖောက်ပြန်မှုတွေ အားလုံးဟာ ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
## အခန်း (၇) — Ending + Lesson
ကျွန်တော် ဒေါသမထွက်တော့ဘူး။ ငိုလည်း မငိုတော့ဘူး။ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလို လုံးဝ အေးစက်သွားတယ်။ ခံစားချက်တွေ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
အဲ့ဒီညမှာပဲ အိမ်ကနေ ကျွန်တော် ထွက်လာခဲ့တယ်။ စာတစ်စောင်၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မချန်ထားခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှယ်ယာတွေ၊ ပိုင်ဆိုင်မှု တချို့ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပြီး ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။ သူမနဲ့ ဇေယျာ ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး။ ကျွန်တော် သိတာ တစ်ခုပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ အချစ်တွေကို သူတို့ အပြည့်အဝ သတ်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ။
တချို့လူတွေကို ချစ်တာနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင်မဖျက်ဆီးမိအောင် ကာကွယ်တတ်ဖို့လည်း လိုအပ်တယ်။ ယုံကြည်မှုဆိုတာ မျက်ကန်းဖြစ်သွားတဲ့အခါ၊ သင် အချစ်ရဆုံးလူက သင့်ကို အသေစေနိုင်ဆုံး အဆိပ်တစ်ခွက် ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။
***